Lifting The Corporate Veil under National Interest in Sri Lanka.



  • 3.0- COMPARISON.



… ‘The Doctrine laid down in Salomon’s case has to be watched very carefully. It has often been supposed to cast a veil over the personality of limited company through which the court cannot see. But that is not true. The courts can often do draw aside the veil. They can often do pull off the mask and look to see what really lies behind’…[1]

In general phenomenon, there is the dichotomy exists between different legal concept, because of it opposes each other. In the sphere of company law one of the indispensable dichotomy about the legal concepts as: Separate Legal Personality and Lifting of Corporate Veil or Piercing the Corporate veil.

In this backdrop, this study seeks to examine, in one hand there have been significant recognition of separate legal personality which was laid down in the land mark case of Salomon v Salomon and Co. Ltd, on the other hand the concept of lifting of veil which renders the tendency of ignoring the separate legal personality of a company. Therefore the author tries investigate the issues under the following heads.


When pay the attention on the concept of separate legal personality, it articulates that, once the company is incorporated; in once sense that company is distinct from it’s members, directors, shareholders creditors and promoters.[2]  In other sense it distinct from third party as well. From that there is this distinction created by the operation of the law and it leads artificial or fictional legal personality (nonphysical existence) of an incorporated company. In another way around it is manifested that, there is the divorce (legally separated) between company and it’s members and third party.



Nonetheless, when trace back the reasons why it is entered in to the company law that, this separate legal personality stimulates the protection and privileges. It means that the company is not liable for it’s members activity and vice versa, company can own property- that property is a separate property and the members of company can not claim company property as their own property,[3] company business is separate business[4] and company can enter into contract as separate person.[5]

Thereby in line with above reasoning the simple preposition of the rational behind this concept is known as corporate veil. It marks that, provides the protection in its own self as corporate legal personality. In this regard it advanced the another concept as limited liability too, because of in separate legal personality the company or in its members want to bear the liability is in limited(by distinction) as incurred or specified not like un limited liability.


This is the first case which furnished the mile achievement of recognition of the separate legal personality concept and by this case only the legal principle of corporate veil come into force. Prior to this case there is no this sort of protection or privileges given to company. This case is judicial precedent to the all most all cases in respect of separate legal personality.[6]


The doctrine of lifting of veil unequivocally elucidates, the privilege and safeguard of the separate legal personality (corporate veil) or limited liability can be ignored or lifted by court is known as lifting of veil or it’s epithet as piercing the veil.[7]

At this moment, it is interesting to raise the question that, why this principle embedded in the company law, rummaging of an answer for this, it may submit answer vis-a-vis essence of it rationale that :  in ordinary understanding veil is envisaged as curtain, however in company law the veil refers the corporate veil and it demonstrates as, the company face is covered by separate legal personality corporate veil, thereby no any person come to know or see or interfere the function of that company. Therefore by using those protections there are most probable chances to misused the veil or to commit fraud or exempt from the liability by showing that veil.

So in this sense for that aforesaid matters there is the essential interference of the court to open the veil and find out the perpetrator and impute the liability either in the form of civil or criminal liability. The consequences of separate legal personality are led to disregard the distinction and merge all the person as one. Therefore one person liability if it is rationally connected it shall impose the liability to another person.



Further when focus on the grounds for lifting the veil are mainly twofold. Such are: Common law ground and statutory ground. The court lifting the veil in common law ground is in the absence of statutory provision.[8] Nevertheless lifting of the veil in statutory ground in express existence of statutory provision is prerequisite character of in itself.[9]

However among the several ingredients of common law grounds, national interest is the one of the core ground and this ground has achieved in predominant position among the other grounds. Whereas labeling the name of this ground does not exist as it is. The perceived way of this ground vary from one jurisdiction to another jurisdiction. In this respect it is viewed in broad perspective in the name of public policy too. Hereinafter this paper is going to scrutinize upcoming parts on firmly stand on the sole ground of national interest or public policy.







Considering in this part, in almost all circumstances with regard political, law, economic, public order even in company law this concept of national interest impact on it, interconnect on it and play a cardinal role. Before move to further investigation it is essential to draw a picture of what is national interest.

It is apparent that there is no universal acceptance of definition for what is national interest, because of it complicates to define in four corners.  Although it can be enunciated that national interest is the root of one state if it agitates then everything will collapse in lines of stability of one state, the parameters of it determinations are  resulted with regard the good interest of order, cultural, environmental, economic, social, law, security and military. As though it is keen to rid of or be in vigilant about adverse impact on it.

In deed, nowadays the contributions of the company towards national interest is widely at large. Within that, the tremendous contribution of company mostly centralized on economic national interest. Thus, when/ if the company affairs resulted on the attribution of jeopardize impact of national interest, in that situation in order to eradicate threat of national interest the court will lift veil on that above line of reason. So that is the major sprit of lifting of veil under national interest.

In this background, when analyzing the early stage of this ground, it might fitly to referable that, this ground was narrowed in relation of war situation exist between two or more countries and applied this ground in order to terminate the enemy company function in its own territory and strike down the threat of national interest which is annexed by that enemy company. For example the same standard was up held by the court of law in Daimeler v Continental Tyre and Rubber Co.[10] This is the famous and quotable case for lifting of veil under national interest namely war. The subscriber of conservative view over national interest ascribed that this ground mostly appropriate to war situation only by showing this case justifications.

Later on the modern tendency routed in and delivered the liberal view over the applications to this ground in wider interpretations. Thus in light of contemporaneous approach interpretation and deploy of this ground is being reached the level of aggrandizement by the agile tendency of court of law. For instance this ground widely interpreted in all good interest towards national interest. It can be exemplified in following instance as, if one company manufacturing goods which is ultimately endanger to environmental and it is severe threat to environmental national interest. Therefore in this circumstance the court lift the veil and impose the liability to the perpetrator.


As the foregoing discussion makes clear that national interest is one ground which is yielded the lifting of veil and it is achieved in different dimension. Focusing in this part this research takes into account of in which manner the national interest conceived by Sri Lankan legislation, administrative and court of law, how does the court of law deploy the national interest in lifting of veil, does the Companies Act of Sri Lanka sufficiently enhance the national interest, what is the test and approach is used to lifting the veil.

It is obvious to refer that Sri Lanka also one of the country which follows the common law traditions.[11] So needless to express that Sri Lankan court of law also lifting of veil on the ground in national interest. However in Sri Lanka understanding or define the national interest often treated as vexatious question. Because there is no clear cut parameters which is laid down the perception of what is national interest.

For instance, if the term national interest is uttered in Sri Lanka the Prevention of Terrorism Act[12] inevitably clicks or come to remembrance as firstly. However this piece of legislation does not provide the interpretation of national interest. Nonetheless there is the tradition exists in the court of law that it keen to use the Prevention of Terrorism Act to the matter connects or questions the national  interest in respect of national security only.[13] From that it may argue that, the understanding of national interest mostly restricted to the national security (not in broad sense).



The another instance, 1978 2nd republic constitution of Sri Lanka in one hand provides the right to engage trade, business and enterprise.[14] So it can be said that, this right gives the validity to run (a) company/ies too. On the other hand it provides the restrictions to the fundamental rights[15] including the aforementioned rights.[16]

Whereas it is evidence from such restriction that it placed under the national interest. Though here also it fails to define what is national interest, instead of such things, it merely elaborated of it components in the form of national security[17], social religious harmony,[18]national economy,[19]public order and protection of public health and morality.[20] Hence it is submitted that in one hand there is no precise definition about what is national interest in another hand there is no extended exhaustive level of the applications of national interest in various forms.

In this background it is right to look upon in what manner the court lifting of the veil under this ground can be summed up that, in Sri Lanka the Commercial High Court vested the jurisdictions to adjudicate of company matter includes the lifting the veil,[21]and the Companies Act section 87 (1) recognized the separate legal personality[22] and the court follows the common law grounds  to lift the veil also.  Even though until this moment there is no cases have been recorded under this ground. So it is well evidence that knowing about the utilization of court under this ground could not be taken.

Nevertheless the author thinks fit that, the Sri Lankan court of law missed the golden opportunity to dealt the matter under this ground in so called Avant-Garde case. Because everybody knows and there is reasonable existence of prima facie evidence in reliance of illegally maintains the state owned weapons in floating armoury is questioning the national interest over national security. So what the court would have done that lifting the veil of Avant-Garde Maritime Services (Pvt) Ltd company and find out the perpetrator and impute the liability.

By contrast what was actually happened, a corruption and illegal transfer of state-owned weapons case filed against former Defense Secretary Gotabaya Rajapaksa who is the promoter and one of the director of that company and seven others for allegedly causing a Rs.11.4 billion unlawful loss to the government by permitting the said company.[23]

Thus, if this abovementioned case was brought under the national interest as the ground for lifting of veil, the approach of the court can be articulated in a following way: Such as, in the absence of indications of national interest the court by way of judicial activism defines the national interest and make sure that there is due reasoning[24] of prejudicial to national interest, thereby in order to send off the threatening to national interest lift the veil and impose the liability.

Further, focusing on does the Companies Act 2007 sufficiently provide protections over the national interest? The answer is not in affirmative character. Because when deeply swim in to the provisions of  Companies Act of 2007 it leaves so many spaces to endanger the national interest. For example section 13 of this Act states as the company may provide the objective in its Article of Associations. So here providing objective is not mandatory. Therefore there is the chance to clash with national interest.

Because if it is compulsorily to refer the objective in its Articles of Association there is the high probability to know it objective, so at the time if it is inconsistent with national interest the Registrar of the company will not give the certification of incorporation of company. By that, here the threat to national interest can be whitewashed. However the section does not require mandatory to provide the objective can be treated not consider the national interest and still not give the protection to national interest.

The another example is section 2 (a) of this act refers that the company undertake any business or activity, do any act or enter into any transaction. This is caused severe questioned about national interest. Because any business or any act or any transaction authorize the company to do legal and even illegal business or transaction which is contradict with national this section also gives the space to question the national interest. The next example is the section 375 of this act merely states the fraudulent trading. Moreover if it is seemed entirely it reveal that there is no statutory provision/s with regard national interest.

Whereas answering the question of what is the test which is used in lifting of veil under the national ground, it can be considered that the answer is same to the question of how does the court tackle the lifting of veil, because in order to identify the answer the relevant cases needed, but here, there is no cases recorded under this ground, thereby it could not be identify the test. However the author emphasis that in future upon the court lift the veil under this ground it want use the test of “real existence of national threat” for the sake of providing justice.


Under this part this paper scrutinize about what is the understanding of national interest with regard lifting of veil in USA, how to tackle this national interest issue on the application of lifting of veil, what is the test is using to determines the matter, what is the role of the court in reliance lifting of veil, with this questions in mind, when answering the questions the following can be considered.

At first sight, it noteworthy to cites that USA is the well example country in dealing with lifting of the veil under the national interest. However in USA there is the practice that using the term public policy instead of national interest. It does not means that public policy vary from national interest. Because the name can be different but the objective or spirit is same in reasoning of public policy primarily concern about the national interest at the same time national interest fuel by the engine of public policy too.

Furthermore, in USA the national interest considers not only its own territory but also omnipresent from the global too. It takes omnifarious cumulative effect over national interest. In this sense the national interest is widely interpreted in the way of take off the prejudice to national interest of economic, political, social, law, freedom, state integrity, security, environmental and threat against terrorism. Hence, from that it can be come to know that understanding of national interest extended to the all area which is either expressly or impliedly connects with national interest.

Despite, in USA the national interest widely considered-the paramount value over national interest is given to national interest in relating with national security and threat against terrorism. It means that after the attacks of September 11, 2001 in World Trade Center, the USA declared the famous term of “War against Terrorism” and commenced it counter terrorism activity in the all arena. Among the all arena it is noticed about the economic interest in way of illegal transaction by company, money laundering by company, financial support to terrorist group, company backed by terrorist group.

Thereby number of institutions are assigned or empowered to carry out its functions to dealing with counter terrorism activity with regard economic interest. Such are; actions of congress, the Securities and Exchange Commission and courts-federal intervention. These are the organs mutually works together, specially assist the federal courts to lifting of the veil under the national interest in the heading of economic interest.

When focusing on the national economic interest the following instances are well example of the instances of lifting the veil by court. Firstly it can be referred the court use the 4D strategy (defeat, deny, diminish and defend) combating terrorism to put the harness and lifting the veil of the company which is backed by terrorist group, financially support to terrorist group, illegal fund raising to terrorist group, for example under this strategy court lift the veil of companies backed by Al Qaeda.[25]

The second instance of court lifting the veil is Targeted Financial Sanctions to the companies which are doing fund raising, illegal transaction and money laundering to terrorist group.[26] Thirdly lifting of the veil for illegal transaction which is adverse to securities law and non disclosure transactions records which is questioned the national interest.[27]

However the court lifting of veil under national environmental matter too. For that the court is empowered by the Comprehensive Environmental Response, Compensation and Liability Act 1980 (CERCLA) to the intervention in the wake of environmental disasters and impose the liability.[28]

Further it is correctly to say about the approach of the court when lifting the veil in USA,  in one hand it is used the test in order to lifting the veil under national interest is “real existence threat to national interest” not mere threat of national interest, therefore it follows standard which is  akin to Hashem test.[29] On the other hand it is very care full to prevent the threat of national interest and protecting national investment as well.



Indeed, Because of separate individual discussion already been provided, the objective of this part is to provided the epitome of comparison between Sri Lankan approach and United States of American approach of lifting of veil under the ground of national interest.

In USA the lifting the veil under national interest has deployed in comprehensive way because of it extended the ground in each of components which are connected with the national interest.[30] However when compare with Sri Lanka there is a canter and restricted way of approach in dealing with the term national interest only with national security.[31]

Generally the power to lift the veil vested with court. However in USA number of another institutions also have the consideration over national interest and assist or empower the court to lift the veil under the national interest.[32] Typically in Sri Lanka court and another institution also have the interest over national interest. However the another institution not assist the court to lift the veil, even the court still not exercise of its power under national interest to lift the veil.

In USA the court lifting the veil under national interest in the factor of national economy in many modes.[33] However in Sri Lanka no such much of methods entertained still not by the court.

In USA the court use test of “real existence of threat to national interest” to ascertain and lift the veil.[34] So it provides the fair and justice verdict because of come to decision by assessment through the test. However in Sri Lanka no more case therefore no more test to lift the veil under national interest.

In USA the piece of legislations which are dealing with company, provides no room for confusion or ambiguity because of define the terms in clearly or by judicial activism interpret the term in accurately. However in Sri Lankan Companies Act fail to define the term, for example national interest, fraud, fraudulent trading. Therefore it leads the confusion and question the national interest also.

In USA money laundering in one sense treated as separate cause of action in another sense it also cover under national interest to lifting the veil. However in Sri Lanka still not it covered by national interest to lift the veil. So it is separate cause of action which is come under the ambit of Money Laundering Act.[35]

Eventually under this part, it may point out the common feature of both that as like all most all countries, Sri Lanka and USA also give the tantamount consideration to national interest in respect of national security.



It already been seen that Sri Lanka is lacking in the matter of lifting the veil under national interest. So when savvy the reasons of its lacking, it might fitly to referable that there are so many impairment factors intervene to that.

In Sri Lanka there is no much more development in company ventures as to compare with the developed countries company evolvement. It is worthy to say that Companies Act, No. 07 of 2007 is the current piece of legislation with regard company law in Sri Lanka. Further it has been enacted very nearly in 2007 and does not give the important to national interest or comprise no provision dealing with national interest. Therefore the court willingness to lift the veil under national interest is being imperfection.

Furthermore, at this moment when ruminate from the tendency of Sri Lanka treating the national interest mostly with national security, there is the question or practical issue arises as do the Tamil diaspora companies threat to national interest and what will be the approach of court of law.

For the first question the answer is no. Because it is wrongly and intentionally implanted in south that Tamil diaspora means the persons backed by Liberations Tigers of Tamil Elam and also the government treat them companies as threat to national interest.

But actually these most Tamil diaspora companies are not threat to national interest. So these are the companies either incorporated under Companies Act of Sri Lanka and function in Sri Lanka or incorporated in foreign country but function in Sri Lanka. The aim of these companies is to improve the infrastructure and develop the economic level of Tamil peoples in North and East. So this companies function is required aftermath of the war end inevitable.

However the author believe that in present or future the court of law will entertain the case on lifting the veil under national interest. So there is no doubt that, it should be warmly welcome when it be actual emerging issue of national interest.

Nonetheless, by contrast in reliance  of merely shows the threat to national interest, if any politically motivated case bring against the Tamil diaspora company for lifting the veil, , on this moment it again put the practical barrier with regard in which manner ascertain the threat of national interest and how does provide the fair and just results.

On this occasion the courts want to exercise it powers in vigilantly to ensure the fair and just results in the way of look upon and apply the test of real existence to national interest, then from the application if the answer is resulted as yes- there is the actual threat or endanger to national interest the court will not hesitate to lift the veil. However if the answer is resulted as no-there is the mere presence threat of national interest then the court in no any circumstances lift the veil.


At firstly when focus on the merit of separate legal personality; provides the distinction between company and it members and ensure the limited liability. Thus in turn of de merit of this concept are; there is the exemption from the liability by showing this concept and there is probability to commit fraud or misused the corporate veil. Nonetheless some scholars do not subscribe the concept as artificial separate legal personality, because they claim that only natural or human beings can claim legal rights and obligation, and have rights and duties arising from legal relationship. [36]

Secondly, look upon the merits of lifting the veil would be that; (1) dislodging the veil, and merge the distinction and impose the liability to find outed perpetrator (2) prevent the exoneration from liability (3) sweep away the company threat to national interest.

Whereas, the doctrine of the lifting of the veil subject of much criticism and de merit too. Such are;  it break the preservation of limited liability, in some extent it can be expounded that the sake of lifting the veil the court exercise the discretionary power irrespective of  specified circumstances leads to unnecessary interference over the company.[37]

The major criticism over lifting of veil is, the strict followence of this doctrine fail to keep balance between protects the national interest and national investment. Because of country like Sri Lanka which is needed larger foreign investment in order to attain the stable economic position. Hence if it the concept be strict in approach the investor or companies reluctant or afraid of or rid of put the investment, then, consequently it also question the economy of one country.

The another annotate of critics is; the lifting of veil actually tenure mere piercing the veil (as opposed to being totally removed). It means ignoring the separate personality only for assigned purpose in no ways destroys the independent and autonomous of entire entity for all other purpose.[38]  However in practical the grounds of national interest and sake of justice encompass the wider application thereby when these grounds used it annihilate or annul the entire concept of separate legal personality.


Generally recommendations connote about the speculations about what ought to be done in order to overcome from the shortcomings. Thus this paper suggests the recommends as; the companies act or pieces of legislations want to define the national interest in order to precisely apply this ground, when apply this ground examines the case by the test of “real existence of threat to national interest” like USA to Sri Lanka, make the interconnections of  the institutions which are dealing  with national interest to assist or empower the court to lift the veil, Sri Lankan judiciary want to interpret in wider sense to national interest as like USA and eventually maintains the balance approach between national interest and national investment.


Epilogue of this essay can be concluded as the mile stone principle of separate legal personality has culminated in the way providing distinct and limited liability characteristic to corporate governance[39] and separation of powers of company itself. However ensure the accountability and liability of company or it members in regardless of corporate veil resulted from the consequences of lifting the veil also enhance the corporate governance too. Therefore in order to maintain the corporate governance and proper sustainable application to keen the both concept the key play role of court is inevitable.

However in Sri Lanka the lifting of veil under national interest mostly be in the position of vague and there is the essential need to concern it progressive evolvement to accelerate and generate the good company function environment.  So in modern world the companies ventures are important to deciding the key factors of one country namely economic position. Thereby modern era of company in one sense needed the unique recognitions to company to survive by separate legal personality, in another sense it require the intended limited purpose of  interference  to the company by lifting the veil to make sure national interest as whole.













[1] Lord Denning stated in Littlewoods Mail Order Stores Ltd v IRC (1961) 1 WLR  1241 at p 1254.

[2] Salomon v Salomon and co Ltd (1897) AC 22.

[3] Macaura v Northern Assurance Co. Ltd (1925) AC 619.

[4] Metropolitan Saloon Omnibus Co. Ltd v Hawkins (1859) 4 H and N 87.

[5] Mayson, French and Ryan on Company Law 1992-93 Edition, BLACKSTONE PRESS LIMITED,P-119,Para-3.


[6] This case followed in  Lee vs Air Farming Ltd (1960 )AC 12, DHN Food Scottish Co-operative Whole sale Society vs. Meyer (1959) AC 324 HL, Constitution Insurance Co v Kosmopoulos (1987) 34 DLR (4th) 208.

[7] Allan B. Diamond, Esq. David Rubinstein,Esq. Piercing the corporate veil: a view from both sides of the pond, p 1

[8] Stephen Griffin, Company Law- FUNDAMENTAL PRINCIPLES, Third Edition, Pearson Education, p-10.

[9] Mayson, French and Ryan on Company Law, 1992-93 Edition, BLACK STONE PRESS LIMITED p-127.

[10] (1916) 2 AC 307.

[11] For example see section 3 of Civil Law Oridinance.

[12]Prevention Terrorism Act, No. 48 of 1979

[13] See Nallaratnam Singarasa v. Sri Lanka, Communication No. 1033/2001,
U.N. Doc. CCPR/C/81/D/1033/2001 (2004).

[14] See Article 14 (g) of 1978 Constitution.

[15] See Chapter 3, Article 15 of 1978 Constitution.

[16] See Article 15 (5) of 1978 Constitution.

[17] See Article 15(1) of 1978 constitution.

[18] See Article 15(3) of 1978 constitution.

[19] See Article 15(4) of 1978 constitution.

[20] See Article 15(7) of 1978 constitution.


[21] See section 529 of Companies Act, No. 07 of 2007, “the Court” means High Court established under Article 154P of the Constitution for a Province, empowered with civil jurisdiction by Order published in the gazette under section 2 of the High Court is established; the High Court established for the Western Province.

[22]Section 87 (1) of Companies Act, No. 07 of 2007-  A shareholder shall not be liable for any act, default or an obligation of the company, by reason only of being a shareholder.

[23] see http/:>2017/05/30>law-order.

[24] Due reasoning refers the real existence threat to national interest.

[25] See the report of National Strategy for Combating Terrorism p- 15

[26] See the chapter 4 of the Anti- Money laundering and counter-terrorist Financing measures in the United States.

[27] See Exhibit B. One case, Securities and Exchange Commission v Kalvex Inc, CCH Fed. Sec. Rotr.195,226 (July 7,1975)

[28] See Carter-Jones Lumber co v LTV Steel Co, 166 F.3d 840,847 (6th Cir 1999)

[29] See Hashem case, (2008) EWHC 2380 (Fam)

[30] See 2.3 of this Article at p-10, para- 5.

[31] See 2.2 of this Article at p-7, para-4.

[32] See 2.3 of this Article at p-11, para-2.

[33] See 2.3 of this Article at p-11, para-1.

[34] See 2.3 of this Article at p-11, para-6.

[35]  The Prevention of Money Laundering Act No.5 of 2006.

[36] See Max Radin, ‘The endless problem of corporate personality’ (1932) 32 Colum L Rev 643 at p.665

[37] See Lord Denning’s  judgement in Littlewoods Mail Order Stores Ltd v IRC (1961) 1 WLR 1241 and Wallensteiner v Moir  (1974) 1 WLR 991.

[38] See Nedco Ltd v Clark (1973) 43 DLR (3d) 714 P.721

[39] See California Public Employees Retirement System (CalPERS) defined the Corporate governance as “The relationship among various participants in determining in the direction and performance of corporations.


Featured post

8வது ஜனாதிபதித் தேர்தலும்: மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களும்.

கட்டுரையாசிரியரின் இக் கட்டுரைக்கான நோக்கம் ஜனாதிபதித் தேர்தல் தொடர்பான சட்ட ஏற்பாடுகளை எடுத்தியம்புவதோடு மாத்திரமன்றி ஜனாதிபதித் தேர்தல் தொடர்பான  சமகால விடயங்களை  நடுநிலையாய் நின்று அரசியல் விஞ்ஞான ஆய்வுக்கும் உட்படுத்துவதாகும்.

எதிர்வருகின்ற நவம்பர் 16ம் திகதி இலங்கையின் வரலாற்றிலும் ச‌ர்வதேச உறவுகளின் தன்மையினை தீர்மானிப்பதிலும் மிகவும் முக்கியமான நாளாகக் கருதப்படுகின்றது. ஏனெனில் அத் திகதியே இலங்கையின் 8வது ஜனாதிபதியை தேர்வு செய்வதற்கான தேர்தல் தினமாகும்.

“மக்களின் முடிவே மகேசனின் தீர்ப்பு” என்ற கூற்றுக்கு அமைவாக நவீன ஜனநாயக பின்பற்றலில் தேர்தல் இன்றியமையாததாகக் காணப்படுகின்றது. நேரடி ஜனநாயக முறையின் உபயோகம் சரிவுக்குட்படுத்தப்பட்ட பின்னர் நவீன ஜனநாயக பொறிமுறையான மறைமுக ஜனநாயகம் தோற்றம் பெற்றது. இம் மறைமுக ஜனாயகத்தின் பிரதான எந்திரமான தேர்தலானது சர்வஜன வாக்குரிமையின் உபயோக கருவியாக தொழிற்படுகின்றது.

சர்வஜன வாக்குரிமை என்றால் என்ன என்பதனை பார்ப்போமாயின் “ஒரு நாட்டிற்குரிய தகைமை பெற்ற சகல பிரஜைக்கும் இனம், மதம், மொழி, சாதி, குலம், கல்வி, சொத்துரிமை, பிறப்பு, பிறப்பிடம், ஆண், பெண் ஆகிய எதுவித பேதங்களும் அற்ற வகையில் நாட்டின் அதிகார நிர்வாகத்தில் பங்கேற்கும் உரிமையும் அ‌த்துட‌ன் தங்களுக்கென ஒரு பிரதிநிதியை நியமிப்பதற்கான உரிமையினையுமே சர்வஜன வாக்குரிமை என அடையாளப்படுத்தலாம்.

இலங்கையின் வரலாற்றை பொருத்தமட்டில் 1931ஆம் ஆண்டின் டொனமூர் அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தமே முதன் முறையாக மக்களுக்கு சர்வஜன வாக்குரிமையினை நல்கியது. இருப்பினும் டொனமூர் யாப்பின் பிரகாரம் 21 வயதினை பூர்த்தி செய்த நபர்களுக்கு மாத்திரமே சர்வஜன வாக்குரிமையினை உபயோகிக்க முடிந்தது. எ‌னினு‌ம் இவ் நிலையானது 1959 ஆண்டு  வரை நீடித்திருந்தது. 1959ஆம் ஆண்டின் 11ஆம் இலக்க தேர்தல் திருத்தச் சட்டம் சர்வஜன வாக்குரிமைக்கான தகுதியான வயதெல்லையாக 18 வயதைக் குறிப்பிட்டது. இதற்கான அரசியலமைப்பு அங்கிகாரமானது 1978ம் ஆண்டின் இலங்கை ஜனநாயக சோசலிசக் குடியரசின் அரசியலமைப்பு உறுப்புரை 4 (உ) வினால் வழங்கப்பட்டுள்ளது..

இதன் பிரகாரம் பதினெட்டு வயதை அடைந்தவரும் குடியரசு ஜனாதிபதிக்கும், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்குமான தேர்தலிலும் ஒவ்வொரு மக்கள் தீர்ப்பிலும்  தேருநராக இருப்பதற்கு தகைமை கொண்டுள்ளமையால் தேருநர் இடாப்பில் தம் பெயர் பதிவு செய்யப்பட்டவருமான ஒவ்வொரு பிரஜையினாலும் வாக்குரிமை பிரயோகிக்கப்படும். இதன் மூலம் 18 வயதைப் பூர்த்தி செய்த வாக்களிக்க தகுதியான பிரஜைகள் தேர்தலில் வாக்களிப்பதற்கு தகுதியுடையவராக அங்கீகரிக்கப்பட்டனர். இவ் நிலைமையானது இன்று வரை பின்பற்றபடுகின்றது.

ஓர் ஜனநாயக நாட்டின் உயர்ந்த சுட்டிகளில் பிரதான இடத்தை பெறுவது மக்கள் இறைமையாகும். அந்த வகையில் 1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு யாப்பின் உறுப்புரை 3ஆனது  இலங்கை குடியரசில் இறைமை மக்களுக்குரியதாகவும் பராதீனப்படுத்த முடியாததாகவும் இருக்கும் என்றும் இறைமை என்பது ஆட்சித் தத்துவங்கள், அடிப்படை உரிமைகள், வாக்குரிமை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும் எனவும்  தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

எனவே வாக்குரிமையினால் உந்தப்படும் தேர்தலானது மக்கள் இறைமை பிரயோகப்படுத்தப்படும் சந்தர்ப்பமாக குறிப்பிடலாம். இலங்கையின் இரண்டாவது குடியரசு யாப்பில் வாக்களித்தல் ஓர் அடிப்படை உரிமையாக அத்தியாயம் III  இன் கீழ் வெளிப்படையாக குறிப்பிடப்படவில்லை. உறுப்புரைகளான  3, 4(அ), (ஆ) மற்றும் (உ), அத்தியாயம் XIV (வாக்குரிமையும் தேர்தல்களும்) என்பவற்றின் ஊடாகவே வாக்குரிமை எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

எனினும் நீதிமன்ற முர்த்தீர்ப்புக்கள் (Judicial Precedent), நீதியியல் செயற்பாட்டுமுறைமை (Judicial Activism) போன்றவற்றின் மூலமாக வாக்குரிமையானது அடிப்படை உரிமையாக வியாக்கியானம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இதற்கு உதாரணமாக தேசப்பிரிய கருணாதிலக எதிர் தேர்தல் ஆணையாளர் மற்றும் 13 ஏனையவர்கள் (1999-1-SLR-157)  எனும் வழக்கினை குறிப்பிடலாம். இவ் வழக்கில் உயர் நீதிமன்றமானது வாக்களித்தல் என்பது கருத்து சுதந்திரம் (உறுப்புரை 14(1) (அ) ) என்ற உரிமைக்குள் உள்ளடங்குகின்றது எனத் தீர்ப்பளித்தது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். எனவே இன்று ஒருவரின் வாக்குரிமை மீறப்பட்டால் உயர் நீதிமன்றத்தில் அதற்கான நிவாரணத்தை பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு அரசியலமைப்பின் உறுப்புரை 4ஆனது உறுப்புரை 3இல் கூறப்பட்டுள்ள மக்கள் இறைமை எவ்வாறு பிரயோகிக்கப்படும் என்பதனை சுட்டிக்காட்டுகின்றது. உறுப்புரை 4(அ)வின் படி மக்களது சட்டமாக்கற் தத்துவம், மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளை கொண்ட பாராளுமன்றத்தினாலும், மக்கள் தீர்ப்பொன்றின் போது மக்களாலும் பிரயோகிக்கப்படுதல் வேண்டும். எனவே  மக்கள் இறைமையான வாக்குரிமையானது பாராளுமன்ற தேர்தலிலும் மக்கள் தீர்ப்பொன்றின் மூலமாகவும்  சட்டமாக்கற் தத்துவமாக பிரயோகிக்கப்படும் என்பதாக  கோடிட்டுக் காட்டப்படுகின்றது.

உறுப்புரை 4(ஆ)வானது இலங்கையின் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட மக்களது ஆட்சித்துறைத் தத்துவம், மக்களால் தெரிவு செய்யப்படும் குடியரசு ஜனாதிபதியினால் பிரயோகிக்கப்படுதல் வேண்டும் எனக் கூறுகின்றது. இவ்வுறுப்புரையின் மூலமாகவும் மக்கள் இறைமையான வாக்குரிமையானது ஜனாதிபதியினை தெரிவு செய்தல் மூலம் ஆட்சித் துறைத் தத்துவமாக பிரயோகிக்கப்படுகின்றது.

மேலும் இவ் வாக்குரிமையானது மாகாண சபை தேர்தல், உள்ளூராட்சி சபை தேர்தல் போன்றவற்றிற்கும் விஸ்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வகையில் இம் முறை இவ் ஆண்டின் இறுதி பகுதியில் இடம் பெறவுள்ள ஜனாதிபதி தேர்தல் முக்கியத்துவம் பெறுவதோடு மாத்திரமன்றி மிகுந்த எதிர்பார்ப்பினையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஜே. ஆர். ஜேவர்த்தவினால் கொண்டுவரப்பட்ட  1978 ஆம் ஆண்டின்  இரண்டாம் குடியரசு அமைப்பில் அதிமுக்கிய ஏற்பாடாகவும், பலத்த நேர் மற்றும் எதிர் மறை விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகின்றதுமான ஓர் ஏற்பாடாக அமைவது “நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி” முறையாகும்.

சர்வதேச நாடுகளை ஒப்பிடுகையிலும் இலங்கையில் இதுவரைக்கும் முன்மொழியப்பட்டு நடைமுறைக்கு வந்த அரசியலமைப்புக்களின் ஏற்பாடுகளை பார்க்கையிலும் தெட்டத் தெளிவாக புலனாகின்ற விடயம் என்னவெனில் 1978 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட “நிறைவேற்று ஜனாதிபதி” பதவியே அதிகாரச் செறிவு மிக்க பலம்பொருந்திய  பதவியாகும்.

நிறைவேற்று ஜனாதிபதியின் அதிகாரம், கடமை மற்றும் வகிபாகத்தினை ஆராய்கின்ற போது இப் பதவியானது பெயருக்கு ஏற்றால் போல் இலங்கை குடியரசின் அரசியல் அதிகாரத்தை பிரயோகிக்கும் சகல அதிகார மூலங்களும் ஒன்றுதிரட்டப்பட்டு அவ் அதிகாரத்தை பிரயோகிப்பதற்கென நிறுவப்பட்டுள்ள நிறுவனம்சார், கட்டமைப்புசார் மற்றும் தொழிற்பாட்டுசார் உயர் அரசியல் தாபனம் எனக் குறிப்பிடலாம்.

எடுத்துக்காட்டாக 1978 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம்  குடியரசு யாப்பின் உறுப்புரை 30(1)இன்(அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 3ஆம் வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கமைவாக) படி இலங்கைக் குடியரசிற்கு ஜனாதிபதி இருத்தல் வேண்டும்; அவரே அரசின் தலைவராகவும், ஆட்சித் துறையினதும் அரசாங்கத்தினதும் தலைவராகவும், ஆயுதம் தாங்கிய படைகளின் படைத்தலைவராகவும் இருத்தல் வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றது.

மேலும் உறுப்புரை 30(2)ஆனது (அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 3ஆம் வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கமைவாக) குடியரசின் ஜனாதிபதி மக்களினால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுதல் வேண்டுமென்பதுடன், அவர் ஐந்தாண்டுகள் கொண்டவொரு தவணைக்குப் பதவி வகித்தலும் வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றது.

உறுப்புரை 33(1) ஆனது (அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 5ஆம் வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கமைவாக) ஜனாதிபதியின் கடமைகள், தத்துவங்கள் மற்றும் பணிகள் என்பவற்றை குறிப்பிடுகின்றது. இதன் பிரகாரம் கடமைகளாக அரசியலமைப்பு மதிக்கப்பட்டு போற்றப்படுதலை உறுதிப்படுத்தல், தேசிய நல்லிணக்கம் மற்றும் ஒருமைப்பாட்டை ஏற்படுத்துதல், அரசியலமைப்பு பேரவை மற்றும் VII அ என்னும் அத்தியாயத்தில் குறிப்பீடு செய்யப்படும் நிறுவனங்களின் முறையான செயற்பாட்டை உறுதிப்படுத்துதலும் வசதியளித்தலும், தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் மதியுரையின் மீது சுதந்திரமானதும் நியாயமானதுமான தேர்தல்களும், மக்கள் தீர்ப்பும் நடைபெறுவதற்கான உகந்த நிபந்தனைகள் உருவாக்கப்படுதலை உறுதி செய்தல் போன்ற ஏனைய பிற கடமைகளும் விதந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.

அரசின் தலைவர் என்ற வகையில் அரச இலச்சினையப் பிரயோகித்தல் மற்றும் பாதுகாத்தல், அரச விழாக்களுக்கு தலைமை தாங்குதல், சட்டத்தையும் ஒழுங்கையும் நிலை நாட்டல், சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் கைச்சாத்திடல், சர்வதேச சமூகத்தில் இலங்கையை பிரதிநிதித்துவம் செய்தல் மற்றும் இன்னும் பிற அதிகாரங்களும் ஜனாதிபதிக்கு உண்டு.

நிறைவேற்று துறையின் தலைவர் என்ற முகாந்திரத்தின் அடிப்படையில் பகிரங்கச் சேவையை கட்டுப்படுத்தல், பிரதமர் மற்றும் ஏனைய அமைச்சர்களை நியமித்தல், அமைச்சர்களின் பொறுப்புக்களை தீர்மானித்தல் மற்றும் ஏனைய அதிகாரங்களும் உண்டு.

அரசாங்கத்தின் தலைவர் என்ற வகையில் அரச கொள்கைகளைத் தீர்மானித்தல், கபினட் கூட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்கல், சுய விருப்பின் அடிப்படையில் விரும்பினால் எந்தவொரு அமைச்சையும் தனக்கு கீழ் கொண்டுவருதல் மற்றும் ஏனைய அதிகாரங்களும் உண்டு.

அமைச்சரவையின் தலைவர் என்ற வகையில் அமைச்சரவைக்குத் தலைமை தாங்குதல் (உறுப்புரை 42(3)), அமைச்சின் செயலாளர்களை நியமித்தல், அமைச்சரவையைக் கூட்டுதல், கலைத்தல், ஒத்திவைத்தல், அமைச்சர்களுக்குள் ஒருவராக இருத்தல் மற்றும் ஏனைய அதிகாரங்களும் ஜனாதிபதிக்கு உள்ளன.

ஆயுதம் தாங்கிய முப்படைகளின் தலைவர் என்பதன் அடிப்படையில் முப்படைகளை கட்டுப்படுத்துதல், படைகளின் ஆணையதிகாரம் பெற்ற அதிகாரிகளை நியமித்தல், நீக்குதல் மற்றும் இதர அதிகாரங்களும் வழங்கப்பட்டுள்ளன.

ஜனாதிபதியின் சட்டத்துறை சார்ந்த அதிகாரங்களாக: பிரகடனத்தின் மூலம் பாராளுமன்றத்தை கூட்டுதல், அமர்வினை ஒத்தி வைத்தல் (இரண்டு மாதங்களுக்கு மேற்படாமல்), அ‌த்துட‌ன் கலைத்தல். (உறுப்புரை 70 (1)-அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 17ஆம் வாசகத்தில் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கு அமைவாக- பாராளுமன்றம் அதன் முதல் கூட்டத்திற்கு நியமித்த தேதியிலிருந்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆறு மாதங்களுக்கு குறையாத ஒரு காலப்பகுதி முடிவுறும் வரை, பாராளுமன்றத்தின் மொத்த எண்ணிக்கையின் (சமூகமளிக்காதோர் உட்பட) மூன்றிலிரண்டுக்குக் குறையாத உறுப்பினர்களால் அதன் சார்பில் வாக்களித்து நிறைவேற்றப்படும் தீர்மானமொன்றினால் அங்கனம் செய்யுமாறு பாராளுமன்றம் ஜனாதிபதியை வேண்டினாலொழிய அதனை கலைத்தலாகாது). மேலும் பாராளுமன்ற சடங்கு முறையான இருக்கைக்கு தலைமை தாங்குதல், பாராளுமன்ற செயலாளர் நாயகத்தை நியமித்தல், பாராளுமன்றில் தோன்றி உரையாற்றுதல் மற்றும் ஏனைய சட்டத்துறை சார்ந்த அதிகாரங்களையும் கொண்டுள்ளார்.

ஜனாதிபதியின் நீதித்துறை சார்ந்த அதிகாரங்கள் என்ற அடிப்படையில் உறுப்புரை 34(1) (அ)வின் படி குற்றவாளிகளுக்கு பொதுமன்னிப்பு வழங்குதல், உறுப்புரை 34(1) (இ)இன் பிரகாரம் தண்டனையை குறைத்தல், உறுப்புரை 107 (1) வின் படி  (அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 29 வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கமைவாக) பிரதம நீதியரசரும், மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றத் தலைவரும் மற்றும் உயர் நீதிமன்றத்தினதும், மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றத்தினதும் ஏனைய ஒவ்வொரு நீதிபதியும் அரசியலமைப்புப் பேரவையின் அங்கீகாரத்துக்கமைய ஜனாதிபதியினால் கைப்பட எழுதப்பட்ட எழுத்தானையின் மூலம் நியமித்தல் மற்றும் ஏனைய நீதித் துறை சார்ந்த அதிகாரங்களும் உள்ளன.

இருப்பினும் ஜனாதிபதியின் அதிகார வகிநிலை தொடர்பான கண்னோட்டமானது  பத்தொன்பதாம் திருத்தத்திற்கு முன்னரான மற்றும் பின்னரான நிலை என இரு நிலைகளில் பார்க்கப்படுகின்றது. பத்தொன்பதாம் திருத்தத்திற்கு முன் பதினெட்டாம் திருத்தத்தின் மூலமும் அதற்கு முன்னரான ஏற்பாடுகளுக்கு அமைவாகவும் நிறைவேற்று ஜனாதிபதி பதவியானது எல்லையற்ற அதிகளவான அதிகாரங்களை உபயோகிக்க கூடியதாக இருந்தது. இதன் காரணமாக வரையறுக்கப்படாத ஆட்சி முறை, ஜனநாயக பண்புகள் குன்றியமை, சட்டத்தின் ஆட்சி வலுவிழந்தமை போன்ற பல்வேறு விடயங்கள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன.

ஆயினும் பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் மூலம் ஓரளவுக்கு (சொற்ப அளவில்) நிறைவேற்று ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்கள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டன. குறிப்பாக உறுப்புரை 33(அ)வின் படி  ஜனாதிபதி பாராளுமன்றத்திற்கு பொறுப்பாதல் (அதாவது அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 6ஆம் வாசகத்தால் சேர்க்கப்பட்டதற்கு அமைவாக ஜனாதிபதி அரசியலமைப்பின் கீழும் மற்றும் பொதுமக்கள் பாதுகாப்பு பற்றிய அப்போதுள்ள சட்டம் உட்பட எழுத்திலான, ஏதேனும் சட்டத்தின் கீழும், தமது தத்துவங்களையும், கடமைகளையும் மற்றும் பணிகளையும் உரிய முறையில் பிரயோகிப்பதற்கும், புரிவதற்கும் மற்றும் நிறைவேற்றுவதற்கும் பாராளுமன்றத்திற்கு பொறுப்பாதல் வேண்டும்), ஜனாதிபதிக்கு எதிரான அடிப்படை உரிமை வழக்கினை சட்டமா அதிபருக்கு  எதிராக தோதான வழக்கு நடவடிக்கையாக  தொடுப்பதற்கான ஏற்பாடு (உறுப்புரை 35 (1) காப்புக் கவசம்-அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 7ஆம் வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டதற்கமைவாக), ஜனாதிபதியின் பதவிக்காலம் ஐந்து வருடங்களாக குறைக்கப்பட்டமை, ஜனாதிபதி பிரதமரை பதவி நீக்கம் செய்ய முடியாமை (நம்பிக்கையில்லா பிரேரணை மூலமே பிரதமரை பதவி நீக்கம் செய்ய முடியும்) போன்றவற்றை குறிப்பிடலாம்.

எவ்வாறு எது இருப்பினும், மேற்கூறப்பட்ட சிறியளவான அதிகார குறைப்பின் காரணமாக அரசு பொறிமுறையின் மைய அச்சாணியாக விளங்கும் நிறைவேற்று ஜனாதிபதி பதவியின் வகி நிலையில் பெறியளவிலான தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தவில்லை. இன்றும் இப்பதவியானது உயர் அதிகாரமிக்க பதவியாக காணப்படுகின்றது. எனவே இவ்வாறு அ‌திகார‌மிக்க பதவிக்கான நபரை தெரிவு செய்வதற்கான போட்டியே ஜனாதிபதி தேர்தலாக வரையறுக்கப்படுகின்றது.

நடைமுறையில் இருக்கும் அரசியலமைப்பின் ஏற்பாடுகளின் பிரகாரமும், ஓர் இலங்கை பிரஜை ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டுமாயின் அவர் அவ் ஏற்பாடுகளினால் விதந்துரைக்கப்பட்ட தகைமைகளை பூர்த்தி செய்த நபராக இருத்தல் வேண்டும் என்பது கட்டாயமானதொன்றாகும்.

அதனடிப்படையில் பார்ப்போமாயின் 1978ஆம் ஆண்டின் யாப்பின் உறுப்புரை 31(1)இன் படி ஜனாதிபதி பதவிக்கெனத் தேர்ந்தெடுக்கக்கூடிய தகைமை கொண்ட எந்த பிரஜையும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஓர் அரசியற்  கட்சியினால் (உறுப்புரை 31(1) (அ)) அல்லது அவர், சட்டமன்றத்தின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினராக இருப்பவராயின் அல்லது இருந்தவராயின், வேறேதேனும் அரசியற் கட்சியினால் அல்லது ஏதேனும் தேர்தல் இடாப்பில் தமது பெயரை பதிந்துள்ளவரான ஒரு தேருநரால் (உறுப்புரை 31(1) (ஆ)), அத்தகைய பதிவுக்கான வேட்பாளராகப் பெயர் குறித்து நியமிக்கப்படலாம்.

மேலும் உறுப்புரை 31(2)இன் அடிப்படையில் (அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 4(1)ஆம் வாசகத்தால் உட்சேர்க்கப்பட்டதற்கமைவாக) ஜனாதிபதிக்கு மக்களால் இருமுறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள ஆள் எவரும், அதன் பின்னர் அத்தகைய பதவிக்கு மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்குத் தகு‌தியற்ற நபராக தெளிவாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மற்றும், உறுப்புரை 92 ஆனது ஜனாதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட முடியாமற் செய்யும் தகைமையீனங்கள் பற்றி எடுத்துரைக்கின்றது. அதனடிப்படையில் ஒரு நபர் முப்பத்தைந்து வயதையடையாதவராக இருந்தால் (உறுப்புரை 92(அ) – அரசியலமைப்பின் பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 21(1)ஆம் வாசகத்தால் மாற்றீடு செய்யப்பட்டது) அல்லது அவர் 91ஆம் உறுப்புரையின் (1)ஆம் பந்தியின் (ஈ), (உ), (ஊ‌‌) அல்லது (எ) எனும் உட்பந்திகளின் கீழ் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவராக தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்குத் தகைமையற்றவராக இருந்தால் (உறுப்புரை 92(ஆ)) உதாரணமாக 91(ஈ) (I) நீதித்துறை அலுவலர், (II) நிருவாகத்துக்கான பாராளுமன்ற ஆணையாளர், (III) பாராளுமன்ற செயலாளர் நாயகம், (IV) பகிரங்க சேவை ஆணைக்குழுவின் ஓர் உறுப்பினராக இருந்தால், (XIII) வேறு ஏதேனும் நாட்டின் பிரஜையாகவுமுள்ள இலங்கை பிரஜையொருவர் (அரசியலமைப்புக்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் 20(4)ஆம் பிரிவினால் சேர்க்கப்பட்டது).

91(உ) பாராளுமன்றத்தினால் சட்டத்தின் மூலம் விதந்துரைக்கப்பட வேண்டியதும் அரசினால் அல்லது பகிரங்க கூட்டுத்தாபனத்தினால் அல்லது அத்தகைய ஏதேனும் ஒப்பந்தத்தில் அவ்வாறு விதந்துரைக்கப்பட வேண்டிய அத்தகைய ஏதேனும் அக்கறையுடையவராக இருந்தால், மேலும் 91(ஊ)வின் படி வங்குரோத்தானவர், 91 (எ)இன் படி பாராளுமன்ற உறுப்பினர் என்ற முறையில் அவரின் நிதானிப்பை திசை திருப்பும் நோக்கத்துடன் வழங்கப்பட்ட இலஞ்சத்தை அல்லது அவா நிறைவை ஏற்றுள்ளாரெனத் தகு‌தி வாய்ந்த நீதிமன்றத்தினால் அல்லது விசேட ஜனாதிபதி விசாரணை ஆணைக்குழுவொன்றினால் நேர் முற்போந்த ஏழாண்டுக் காலத்துள் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டவராக இருந்தாலோ,

உறுப்புரை 92(இ)இன் பிரகாரம் அவர் ஜனாதிபதி பதவிக்கு மக்களினால் இரு தடவைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவராக இருந்தாலோ அல்லது 92(ஈ)இன் படி அவர் 38ஆம் உறுப்புரையின் இரண்டாம் பந்தியின் (உ) எனும் உட்பந்தியினது ஏற்பாடுகளின் கீழ் ஜனாதிபதிப் பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்டவராக இருந்தாலோ (அதாவது பின்வரும் காரணங்களுக்காக ; (I) அரசியலமைப்பை வேண்டுமென்றே மீறிய குற்றம், (II) தேசத்துரோக குற்றம், (III) இலஞ்சம் பெற்ற குற்றம், (IV) தமது பதவிக்குரிய அதிகாரங்களைத் துஷ்பிரயோகம் செய்தமையை உள்ளடக்கிய துர்நடத்தைக்கான அல்லது ஊழலுக்கான குற்றம், (V) ஒழுக்கக்கேட்டை உட்படுத்தும் ஏதேனும் சட்டத்தின் கீழான ஏதேனும் தவறு போன்றவற்றுக்காக நீக்கப்பட்டால்) அவ் நபர் ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது.

எனவே மேற்கூறப்பட்ட தகைமையீனங்களுக்கு உட்படாமல், அரசியலமைப்பினால் கூறப்பட்டுள்ள தகைமைகளுக்கு உட்பட்ட 35 நபர்கள் இம்முறை நடக்கவிருக்கின்ற ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடுகின்றனர். இச் சந்தர்ப்பத்தில் சற்று உன்னிப்பாக அவதானிப்போமாயின் இதுவரை நடந்த ஜனாதிபதி தேர்தலில் அதிகளவான எண்ணிக்கையிலான வேட்பாளர்கள் போட்டியிடுகின்ற பண்முனை போட்டிக்களமாக இவ் 8வது ஜனாதிபதி தேர்தலை குறிப்பிடலாம்.

கடந்த மாதம் 7ம் திகதி இடம்பெற்ற வேட்பு மனுத்தாக்கலில் 35 நபர்கள் தேர்தல் ஆணையத்தில் தங்களது வேட்பு மனு பத்திரத்தை ஒப்படைத்து ஜனாதிபதி தேர்தல் போட்டியில் குதித்தனர். இவ் 35 நபர்களுள் பெரும்பான்மை எண்ணிக்கையினர் பெரும்பான்மை இனத்தை சேர்ந்தவர்களாகவும், நால்வர் (மூன்று முஸ்லிம் நபர்கள், ஒரு தமிழர்) சிறுபான்மை இனத்தை சேர்ந்தவர்களாகவும் காணப்பட்டனர். அதிலும் குறிப்பாக இம்முறை தேர்தலில் ஒரு பெண்மணியும் போட்டியிடுகின்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

தேர்தலை நடத்துவதற்கான அதிகாரம் அரசியலமைப்புக்களை பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தின் மூலம் தேர்தல் ஆணைக்குழுவுக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. தேர்தல் ஆணைக்குழுவானது பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ஆணைக்குழுக்களுள்  ஒன்றாகவும், மூன்று பெயரை உறுப்பினர்களாக கொண்ட சுயாதீன ஆணைக்குழுவாகும் அமையப்பெற்றுள்ளது.

1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசின் உறுப்புரை 93 ஆனது தேர்தலானது எவ்வாறு இருத்தல் மற்றும் நடாத்தப்பட வேண்டும் என்பதை கோடிட்டுக்காட்டுகின்றது. அதாவது இதன் விரிவாக்கம் யாதெனில் குடியரசின் ஜனாதிபதிக்கான தேர்தலிலும், ஏதேனும் மக்கள் தீர்ப்பிலும் வாக்களிப்பது தந்திரமானதாகவும், சமத்துவமானதாகவும் (தகுதியுடைய ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு நபருக்கு ஓர் வாக்கு என்ற அடிப்படையிலான வாக்களித்தலுக்கான சமமான சந்தர்ப்பம் அல்லது வாய்ப்பினை அளித்தல்), இரகசியமானதாகவும் இருத்தல் வேண்டும் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இம் மேல் சொல்லப்பட்ட விடயமே ஒவ்வொரு பிரஜையும் இலங்கையர் என்ற அடிப்படையில் நடக்கவிருக்கின்ற தேர்தல் தொடர்பான அவர்களது ஏகோபித்த சட்ட ரீதியிலான எதிர்பார்ப்பாக (Legitimate Expectations) காணப்படுகின்றது.

வாக்குரிமை என்பது உரிமைகளினுள் முதன்மையானதும், அடிப்படையானதும், முக்கியமானதுமான உரிமையாக இருக்கின்றது. ஏனெனில் இவ் விடயத்தின் மூலமே அரசியல் சார் விடயங்கள் யாவற்றையும் தீர்மானிக்கும் காரணியாக பரிணமிக்கின்றது. இதன் நிமித்தம் கவனிப்போமாயின் வாக்களித்தல் என்பது ஒவ்வொருவரின் பராதீனப்படுத்த முடியாத  அதாவது ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு கைமாற்ற முடியாத உரிமையாகும்.

எனவே ஒருவர் அவரின் சுயவிருப்பின் அடிப்படையிலேயே அவ் வாக்குரிமையினை பிரயோகிக்க முடியும். மாறாக இன்னொருவரின் தூண்டுதலினாலோ, அல்லது விருப்பத்தின் பேரிலோ, இவ் வாக்குரிமையினை பயன்படுத்த முடியாது. ஒரு நபர் தேர்தலில் வாக்களித்தல் என்பது அவரின் ஜனநாயகக் கடமையாகும். ஒருவரை இன்னொருவர் வாக்களிக்கும் படியோ அல்லது வாக்களிப்பை புறக்கணிக்குமாறு கூறுவதோ அல்லது தூண்டுவதோ அபத்தமானதாகும் மற்றும் வற்புறுத்த முடியாததாகும். இருப்பினும் ஜனநாயக நீரோட்டத்தின் வினைத்திறன் சார் நெறிமுறை நீட்சிக்கு வாக்களித்தல் என்பது அவசியமானதாகும்.

1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு உறுப்புரை 94 மற்றும் 1981ஆம் ஆண்டின் 15ம் இலக்க ஜனாதிபதி தேர்தல் சட்டமானது ஜனாதிபதி தேர்தலில் தொடர்பான ஏற்பாடுகளை கூறுவதோடு எவ்வாறு வாக்களித்தல் மற்றும் அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளின் அடிப்படையில் எவ்வாறு ஜனாதிபதியை தேர்வு செய்தல் போன்ற விடயங்க்கள் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றது.

மனிதன் ஒரு அரசியல் பிராணி என்ற அடிப்படையில் ஒவ்வொரு வாக்களிக்க தகுதியான பிரஜையும் எவ்வாறு செல்லுபடியான வாக்கினை அளித்து வாக்குரிமையினை வீணாக்காமல் தடுப்பது என்றும் தங்களால் அளிக்கப்பட்ட வாக்கில் இருந்து எவ்வாறு ஜனாதிபதி தெரிவு செய்யப்படுகின்றார் என்பதனை அறிந்திருப்பது முக்கியமானதொன்றாகும். எ‌னினு‌ம் பொதுமக்கள் மத்தியில் இது தொடர்பான போதியளவான விழிப்புணர்வு காணப்படாமை கவலைக்குரியதொன்றாகும். இதனை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் எதிர்வருகின்ற ஜனாதிபதி தேர்தலில் முறையான வாக்களிப்பினை உறுதி செய்யும் நோக்கில் ஜனாதிபதி தேர்தலில் எவ்வாறு வாக்களிப்பது, வாக்குகளை எவ்வாறு கணிப்பீடு செய்வது தொடர்பாக கீழ் வரும் பந்திகள் தெளிவுபடுத்துகின்றது.

ஜனாதிபதி தேர்தல் முறையானது ஏனைய தேர்தல் முறைகளில் இருந்து வேறுபடுகின்ற ஓர் தேர்தலாகும். ஜனாதிபதியானவர் ஒரு புறம்பான ஜனாதிபதி தேர்தல் மூலம் மக்களால் நேரடியாக மாற்றீட்டு வாக்கு முறையின் (விருப்பு வாக்குகளை மாற்றீடு செய்தல்) அடிப்படையில் அறுதிப் பெரும்பான்மை அதாவது ஐம்பது சதவீதத்துக்கும் மேலான வாக்குகளால் தெரிவு செய்யப்படுவார். இவ் ஜனாதிபதி தேர்தலின் போது இலங்கை முழுவதும் ஒரு தேர்தல் தொகுதி அல்லது தேர்தல் மாவட்டமாக கருதப்பட்டு இத்தேர்தல் இடம்பெறும்.

ஒரு நபர் போட்டியிடுவராயின் அந்நபரே ஏகமனதாக ஜனாதிபதியாக தெரிவு செய்யப்படுவார். இருவர் போட்டியிடுவராயின் இருவருள் ஒருவருக்கு மக்கள் வாக்களிக்கலாம். அவ் அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளில் யார் அறுதிப்பெரும்பான்மை வாக்குகளைப் பெறுகின்றாரோ, அவரே ஜனாதிபதியாக தெரிவு செய்யப்படுவார்.

எனினும் இருவருக்கு மேல் போட்டியிடுவராயின் அச்சந்தர்ப்பத்திலேயே விருப்பு வாக்குகள் அளிக்கப்படலாம். மேலும் மூவர் போட்டியிடுவார்களாயின் இரு விருப்பு வாக்குகளையும், மூவருக்கு மேல் போட்டியிடுவார்களாயின் மூன்று விருப்பு வாக்குகளையும் அ‌ளி‌க்கலா‌ம். ஆகவே இம்முறை மூவருக்கு மேல் அதாவது 35 ஜனாதிபதி வேட்பாளர்கள் போட்டியிடுவதன் காரணமாக ஒரு வாக்காளர் தாம் விரும்பினால் அதனடிப்படையில்  விருப்பு வாக்குகளை அளிப்பதற்கு வாய்ப்பளிக்கின்றது.

1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம்  குடியரசு அரசியலமைப்பின் உறுப்புரை 94(1) வாக்களித்தலை குறிக்கின்றது அதன் பிரகாரம், ஜனாதிபதி தேர்தலில் ஒவ்வொரு வாக்காளரும் தமது வாக்கினை எவரேனும் வேட்பாளருக்கு அளிக்கின்ற போது ; (அ) அத்தேர்தலில் மூன்று வேட்பாளர்கள் இருக்கின்றவிடத்து இரண்டாவது ஆளாக யாரை விரும்புகின்றார் என்பதை தெரிவிக்கலாம் ; அ‌த்துட‌ன் (ஆ) அத்தேர்தலில் மூன்றுக்கு மேற்பட்ட வேட்பாளர்கள் இருக்கின்றவிடத்து, இரண்டாவது ஆளாகவும் மூன்றாவது ஆளாகவும் யார், யாரை விரும்புகிறார் என்பதையும் தெ‌ரி‌வி‌க்கலாம்.

இதனையே 1981ஆம் ஆண்டின் 15ம் இலக்க ஜனாதிபதி தேர்தல் சட்டம் பிரிவு 37 கூறுகின்றது. மேலும் இச் சட்டத்தின் அட்டவணை III  (Third Schedule) பிரகாரம் வாக்காளர்கள் தங்களது விருப்பு வாக்கினை 1,2,3 என இலக்கமிட்டு அளிக்கலாம் எனக் கூறப்படுகின்றது.

உறுப்புரை 94 (2), (3), (4) ஆகியன வேட்பாளர் ஒருவர் வாக்கு கணிப்பீட்டின் அடிப்படையில் எவ்வாறு ஜனாதிபதியாக தேர்வு செய்யப்படுவார் என்பதை விளக்குகின்றது. உறுப்புரை 94(2)இன் அடிப்படையில் அளிக்கப்பட்ட செல்லுபடியான வாக்குகளில் அரைவாசிக்கு மேற்பட்ட வாக்குகளை பெறுகின்ற வேட்பாளர், அப்படி பெறுகின்ற ஒருவராக இருந்தால் ஜனாதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார் என வெளிப்படுத்தல் வேண்டும் எனக் கூறுகின்றது.

உறுப்புரை 94(3) இன்படி மேற்கூறப்பட்ட வழி முறையில் எவரும் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை என வெளிப்படுத்தப்படுகின்றவிடத்து, ஆகக் கூடுதலான வாக்குகளை பெற்ற வேட்பாளரும் அதற்கு அடுத்தபடியான வாக்குகளைப் பெற்ற வேட்பாளரையும்  தவிர்ந்த ஏனைய வேட்பாளர் அல்லது வேட்பாளர் போட்டியில் இருந்து நீக்கி விடப்படுதல் வேண்டும் என்பதோடு (அ) போட்டியிலிருந்து நீக்கி விடப்பட்ட ஒரு வேட்பாளருக்கு தமது வாக்கை அளித்துள்ள ஒவ்வொரு வாக்காளரதும் இரண்டாவது விருப்பத்தெரிவானது எஞ்சியுள்ள இரண்டு வேட்பாளர்களுள் யாதேனுமொருவர்க்கானதாக இருப்பின் ; அது அந்த வேட்பாளருக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒரு வாக்காக எண்ணப்படுதலும் வேண்டும்; அ‌த்துட‌ன் (2)ஆம் பந்தியின் கீழ் எண்ணப்பட்ட அவருக்குரிய வாக்குகளுடன் அது சேர்க்கப்படுதலும் வேண்டும் ; அ‌த்துட‌ன்

உறுப்புரை 94 (3) (ஆ) உட்பந்தி (அ)இல் குறிப்பீடு செய்யப்பட்ட ஒரு வாக்காளரின் இரண்டாவது விருப்பத்தெரிவானது அந்த உட்பந்தியின் கீழ் எண்ணப்படாவிட்டால், அவரது மூன்றாவது விருப்பத்தெரிவானது எஞ்சியுள்ள இரண்டு வேட்பாளர்களுள் யாரேனுமொருவர்க்கானதாக இருப்பின் அந்த மூ‌ன்றாவது விருப்பத்தெரிவு அந்த வேட்பாளருக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒரு வாக்காக எண்ணப்படுதல் வேண்டும் ; அ‌த்துட‌ன் (2)ஆம் பந்தியின் கீழும் (அ) எனும் உட்பந்தியின் கீழும் எண்ணப்பட்ட அவருக்குரிய வாக்குகளுடன் சேர்க்கப்படுதலும் வேண்டும் : இவ்வாறெண்ணப்பட்ட வாக்குகளில் மிகக் கூடுதலான வாக்குகளை பெறும் வேட்பாளர் ஜனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளாரென வெளிப்படுத்தல் வேண்டும்.

எனினும் உறுப்புரை 94(4)இன் பிரகாரம் இரண்டு அல்லது இரண்டுக்கு மேற்பட்ட வேட்பாளர்களால் பெறப்பட்ட வாக்குகளின் எண்ணிக்கை சரிசமமாக உள்ளவிடத்து, அவர்களுள் யார் ஜனாதிபதி என்பதனை திருவுளச்சீட்டின் மூலம் முடிவு செய்யப்படுதல் வேண்டும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. மேற்கூறப்பட்ட விடயமே ஓர் ஜனாதிபதி தேர்தலில் எவ்வாறு வாக்களிப்பது மற்றும் வாக்கு மாற்றீட்டு கணிப்பீட்டின் அடிப்படையில் எவ்வாறு ஜனாதிபதி தேர்வு செய்யப்படுகின்றார் என்பதை விளக்குகின்றது.

ஓர் தேர்தலின் போது மிகவும் முக்கியமாக அவதானிக்கப்படுகின்ற விடயமாக கருதப்படுவது தேர்தல் வேட்பாளர்களினால் அவர்களது கட்சி சார்பாக வெளியிடப்படும் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமாகும் (Manifesto). தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது கொள்கைகள், திட்டங்கள், செயற்பாட்டு விடயங்கள் போன்றவற்றை பிரகடனப்படுத்தும் ஓர் வெள்ளை அறிக்கையாகும். மக்கள் இவ்வறிக்கையின் வெளிப்பாட்டு தன்மையின் நன்மை, தீமையினை அடிப்படையாக கொண்டே யாருக்கு வாக்களிப்பதென்பதனை தீர்மானிப்பர்.

இம்முறை தேர்களமானது பன்முனை போட்டித்தன்மை கொண்ட அரங்காக காணப்பட்டாலும், மூன்று வேட்பாளர்கள் மத்தியில் பலத்த போட்டித் தன்மை காணப்படுகின்றது. இம் மும்முனைப் போட்டியின் உச்ச நிலையினை  தேர்தல் அண்மித்து வரும் இன்றைய காலகட்டத்தில் அவதானிக்க கூடியதாக உள்ளது.

இவ் ஜனாதிபதி தேர்தல் தொடர்பாக இலங்கையர் என்ற வகையில் மக்கள் மத்தியில் பலத்த எதிர்பார்ப்புகள் காணப்படுகின்றன. எனினும் இவ் எதிர்பார்ப்புகளில் இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த மக்களிடமும் ஒருமித்த கருத்து காணப்படவில்லை என்பது தெட்டத் தெளிவாகின்றது. ஏனெனில் பெரும்பான்மை மக்களிடம் ஓர் விதமான எதிர்பார்ப்புக்களும், மறுபுறம் சிறுபான்மை மக்களிடம் வேறுவிதமான எதிர்பார்ப்புகளும் புரையோடிக் காணப்படுகின்றன.

இவ் எதிர்ப்புகளுக்கு தீனி போடும் விதமாக ஒவ்வொரு வேட்பாளர்களும் தங்களது வாக்குறுதிகளை ஒழுங்கமைத்துக் கொள்கின்றனர். எனினும் இதுவரை நடந்த தேர்தல்களிலும் மற்றும் பொதுவான ஓர் பார்வையின் அடிப்படையிலும் தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் தொடர்பாக முன்வைக்கப்படும் பிரதான குற்றச்சாட்டு இவ் தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் பத்திரிகை அலங்காரமாகவே காணப்படுவதாகும். எனவே இந்நிலை மாற்றப்பட்டு தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் கூறப்படுகின்ற விடயங்கள் கட்டாயமாக நிறைவேற்றப்பட்டு அமுலாக்கப்பட வேண்டிய நிலையாக மாற்றமடைதல் என்பது  காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

இம்முறை முன்வைக்கப்பட்டுள்ள தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் மூவரின் விஞ்ஞாபனமே அதீத பேசுபடு பொருளாகவும் மக்கள் மத்தியில் ஆராயப்படுகின்ற தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களாகவும்  பார்க்கப்படுகின்றன. 40 அரசியல் கட்சிகளும் 18 சிவில் அமைப்புக்களினாலும் ஏற்படுத்தப்பட்ட கூட்டினைவான புதிய ஜனநாயக முன்னணியின் சார்பாக போட்டியிடும் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் “சஜித் சமூகப் புரட்சி” எனும் தலைப்பிடப்பட்ட தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தை 2019.10.31ஆம் திகதியன்று கண்டியில் வைத்து வெளியிட்டார்.

17 கட்சிகளினதும் மற்றும் சிவில் அமைப்புக்களினதும் கூட்டினைவான சிறீலங்கா பொதுஜன பெரமுன கட்சியின் சார்பாக போட்டியிடும் வேட்பாளர் 2019.10.25ஆம் திகதி கொழும்பு தாமரை தடாகத்தில் வைத்து “கோட்டபாயவின் நாட்டை கட்டியெழுப்பும் சூபீட்ச நோக்கு” எனும் தலைப்பில் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தை   வெளியிட்டார்.. தேசிய மக்கள் சக்தி சார்பாக போட்டியிடும் வேட்பாளர் 2019.10.26ஆம் திகதி “தேசத்தின் எதிர்பார்ப்பு” எனும் தலைப்பில் தமது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தை வெளியிட்டார்..

“சஜித் சமூகப் புரட்சி” எனும் தலைப்பிடப்பட்ட தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் ஒன்றிணைந்த நாட்டில் சமத்துவ நிலை, போதைப் பொருள், ஊழல், மத அடிப்படை வாதம் என்பவற்றுக்கு எதிராக முப்படை யுத்தம், சமூகப் பாதுகாப்பு, பொறுப்புக்கூறும் தலைமைத்துவம், சுதந்திரமான சுகாதார சேவை, இளைஞர்களின் பரிமாற்றம், போட்டிமிகு இலங்கைக்கு போட்டியான சந்தை, 52% பெண்களுக்கான பொறுப்பு ஒதுக்கம், தொழிலாளர் நலனோம்புகை, நவீன விவசாய தொழிநுட்பம், நியாயமான மற்றும் நடுநிலையான வரிகள், இந்து சமுத்திர கேந்திர நிலையத்தை உருவாக்குதல், தொழில் முயற்சியாளர்களை ஊக்குவித்தல், நவீன பக்க சார்பற்ற நீதி மன்ற வலையமைப்பு, தீர்வையற்ற வாகன அனுமதிப் பத்திரம் அமைச்சர்களுக்கு இரத்து, சகலருக்கும் வீடு, புலம் பெயர்ந்துள்ள பணியாளர்களுக்கு கௌரவம், குடும்ப தலையீடு அற்ற ஆட்சி, திறமைக்கு இடம் கொடுக்கும் அரச சேவை, பல்நோக்கு பொது போக்குவரத்து கொள்கை உட்பட்ட முக்கிய 20 விடயங்களை உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளது.

மேற்குறிப்பிடப்பட்ட தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது இருவித பார்வைக்கு உட்பட்டுள்ளது. அதாவது இங்கு எழும் பிரதான வினா என்னவெனில் இவ் தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் பெரும்பான்மை மக்களை எங்கனம் திருப்திபடுத்தியுள்ளது என்பதும் அதே சமயம் சிறுபான்மையினரின் நீண்ட கால எதிர்பார்ப்புக்களுக்கான உரிமைக் குரலுக்கு எங்கனம் செவி சாய்த்துள்ளது என்பதாகும்.

இலங்கையில் கடந்த நான்காம் மாதம் நடாத்தப்பட்ட “ஈஸ்டர் தாக்குதலை” தொடர்ந்து பெரும்பான்மை மக்களின் மனநிலையில் தேசிய பாதுகாப்பு தொடர்பான மன ஓட்டம் மற்றும் அது தொடர்பான விடயமே பிரதானப்படுத்தப்பட்டது. எனவே பெரும்பான்மை மக்களின் எதிர்பார்ப்பு தேசிய பாதுகாப்பு தங்களது மதத்துக்கான முன்னுரிமை மற்றும் ஏனைய விடயங்களில் குவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு முற்றிலும் மாறான எதிர்பார்ப்பே சிறுபான்மையினர் மத்தியில் புரையோடிப் போயுள்ளது. இவ் எதிர்ப்பானது இத்தேர்தலுக்காக உருவாக்கப்பட்ட கோரிக்கையோ அல்லது எதிர்பார்ப்போ இல்லை. இது இச் சிறுபான்மை மக்களின் நீண்ட கால உரிமைக் குரலாகும். சிறுபான்மை மக்கள் பல தசாப்தங்களாக முன்வைக்கும் கோரிக்கையாக அல்லது திடமான எதிர்பார்ப்புக்களாக அமைவது தேசிய இனப் பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வு, அதிகாரப் பகிர்வு, ஒரு மதத்துக்கும் முன்னுரிமை அளிக்காமல் எல்லா மதத்தினையும் சமமாக நடத்தக்கூடிய சமதர்ம அல்லது மதச்சார்பற்ற அரசு (Secular State), மற்றும் ஏனைய விடயங்களாகும். இத‌ன் வெளிப்பாடாகவே அண்மையில் வடக்கு கிழக்கு பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் பகீரத பிரயத்தன முயற்சியின் மூலம் ஐந்து கட்சிகளை ஒருமித்து கூட்டாக வெளியிடப்பட்ட 13 அம்ச கோரிக்கைகளை குறிப்பிடலாம்

இவ் விடயம் தொடர்பில் சற்று உன்னிப்பாக அவதானித்தால் இது வரைக்கும் பெரும்பான்மையினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் எந்தவொரு வேட்பாளரும் இவ் 13 அம்ச கோரிக்கையினை ஏற்றுக் கொண்டதாக அறிவிக்கவில்லை. ஏனெனில் இக் கோரிக்கைக்கு தலையசைத்தால் தாம் பெரும்பான்மை மக்களின் ஆதரவை இழந்து தமது வாக்கு வங்கியில் சரிவினை தாம் எதிர்கொள்ள நேரிடும் எனும் ஐயப்பாடே அதற்கான காரணமாக அமையும் என அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

இந்த வகையில் “புதிய ஜனநாயக முன்னணியின்” ஜனாதிபதி வேட்பாளர் இவ் விடயம் தொடர்பாக வெளிப்படை கருத்துக்களை குறிப்பிடாமல் தனது தேர்தல் விஞ்ஞாபனமான “சஜித் சமூகப் புரட்சியினை” பிரதானப்படுத்துகின்றார். இத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது அரசியல், சமூக, பொருளாதார விடயங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த தேர்தல் விஞ்ஞாபனமாகும்.

“புதிய ஜனநாயக முன்னணியின்” ஜனாதிபதி வேட்பாளரும் பெரும்பான்மை மக்களின் எண்ணத்துக்கு முன்னுரிமையளிக்கும் வகையில் தேசிய பாதுகாப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தே தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் குறிப்பிட்டதோடு மாத்திரமன்றி தேர்தல் மேடைகளிலும் இடித்துரைக்கின்றார். இதன் நீட்சியாகவே முன்னாள் இராணுவ தளபதியை (யுத்தத்தினை தலைமை தாங்கி வழி நடத்தியவரை) தாம் ஜனாதிபதியாக தேர்வு செய்யப்பட்டால் பாதுகாப்பு அமைச்சராக நியமிப்பார் எனக் கூறினார். இவ்விடயம் பெரும்பான்மை மக்களுக்கு ஏற்புடமையாக இருப்பினும் சிறுபான்மையினத்தவர்கள் தேசிய பாதுகாப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வினையே எதிர்பார்க்கின்றனர்.

தேசிய இனப்பிரச்சினை  தொடர்பாக அவரது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் தனித்துவமாக குறிப்பிடாமல் வேறு ஒரு தோரணையில் அது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது சிறுபான்மை இனத்தவரின் உரிமைக்குரலான அல்லது கோரிக்கையான அதிகாரப்பகிர்வு தொடர்பாக அவரது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் பிளவுபாடாத  மற்றும் பிரிக்க முடியாத இலங்கைக்குள் அதிக பட்ச அதிகாரப் பகிர்வு மேற்கொள்ளப்படும் என்றும் வடக்கு கிழக்கு மாகாண மேம்பாட்டுக்கான இரண்டு ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுக்கள் ஏற்படுத்தப்படும் என்றும் மையத்தில் அதிகாரப் பகிர்வை உறுதி செய்வதற்கும், மையமும் மாகாணங்களும் தங்களது திறன்களின் அடிப்படையில் அந்தந்த அதிகாரங்களை பயன்படுத்த முடியும் என்பதை உறுதி செய்வதற்காக மாகாண சபைகளின் பிரதிநிதிகளை கொண்ட இரண்டாவது சபை (செனட் சபை) உருவாக்கப்படும் என்றும் கூறியுள்ளார்.

இத்தருணத்தில் அதிகாரப் பகிர்வு என்றால் என்ன என்பதனை தெரிந்து கொள்ளல் அவசியம் ஆகும். அதிகாரப் பகிர்வு என்பது இறைமை மத்திய அரசிடம் குவிக்கப்படாமல், மத்தியரசு, மாநில அரசுகள் என பிரிக்கப்பட்டு செயற்படும் பொறிமுறையே அதிகாரப் பகிர்வு எனக் கொள்ளப்படும்.

இவ் இடத்தில் புதிய ஜனநாயக முன்னணியின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் அதிகாரப் பகிர்வு என்ற வார்த்தை இடம் பெற்றிருக்கின்றது. இவ் அதிகாரப் பகிர்வு என்ற விடயம் வெறும் வார்த்தை வடிவில் அமையக் கூடாது அது செயல் வடிவில் அமைய வேண்டும் என்பதே சிறுபான்மையினரின் எதிர்பார்ப்பாகும்.

அதாவது சிறுபான்மையினரின் எதிர்பார்ப்பு சமஸ்டி முறையில் அமைந்த அதிகாரப் பகிர்வாகும். அதாவது ஓர் அரசின் தன்மை சமஸ்டி எனின் அது அரசியலமைப்பில் கூறப்பட்டு அதன் மூலம் அதற்கான பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும். மேலும் மத்திய, மாநில  அரசுகளின் அதிகாரங்கள் யாவை என தெளிவாக குறிப்பிடப்படுவதோடு, மா‌நில அரசுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்ற அதிகாரங்கள் மீளப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாததுமானதாகவும், மா‌நில அரசுக‌ள் சுயாட்சியுடன் செயற்படுவதற்கான ஏற்பாடுகளையும் கொண்டிருப்பதாகவும், மத்திய மாநில அரசுகளுக்கிடையில் பிணக்குகள் ஏற்பட்டால் அதனை தீர்த்து வைப்பதற்கான நியாயாதிக்கம் கொண்ட ஓர் நீதிமன்ற கட்டமைப்பு தேவைப்படுத்தலையும் குறிப்பிடப்படுகின்றது.

எனினும் “புதிய ஜனநாயக முன்னணியின்”ஜனாதிபதி வேட்பாளர் தேர்தல் மேடைகளில் இலங்கையானது ஒற்றையாட்சி அரசு முறைமையை தொடரும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு யாப்பின் உறுப்புரை 2ஆனது இலங்கைக் குடியரசு ஒற்றையாட்சி உடைய அரசாகும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

எனவே இங்கு எழுகின்ற கேள்வியானது ஒற்றையாட்சி அரசு முறை என்று கூறிக் கொண்டு எ‌ன்ன வகையில் அதிகாரப் பகிர்வு இடம் பெறப் போகின்றது என்பதாகும். இதற்கு அரசியல் ஆய்வாளர்கள் இரண்டு விதமான கருத்தினை முன்வைக்கின்றனர்.

அதாவது, ஒருசாராரின்   கருத்தின் அடிப்படையில் ஒரு நாட்டினுடைய அரசானது அதனது அரசியலமைப்பில் அது ஒற்றையாட்சி அரசா அல்லது  சமஸ்டி ஆட்சி அரசா எனக் குறிப்பிடுவது அவசியமாகும். ஏனெனில் அவ் விடயம் அரசியலமைப்பில் கூறப்படுமாயின் அதற்கான உத்தரவாதம் அதன் மூலமாக கிடைக்கப்பெறும்.

மேலும் வெறுமனே ஒற்றை அல்லது சமஸ்டி எனக் குறிப்பிடுவது போதாது. அது ஒற்றை அல்லது சமஸ்டி எனக் குறிப்பிட்டால் அதன் பண்புகள் அவ் அரசியலமைப்பின் ஏற்பாடுகளில் காணப்பட வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

இதற்கு உதாரணமாக ஓர் பழச்சாறு போத்தலில் மாம்பழச்சாறு என ஓர் உறை (Label) ஒட்டப்பட்டால் அதன் உள்ளடக்கம் முற்றும் முழுவதுமாக மாம்பழச்சாறு உள்ளடக்கி இரு‌க்க வே‌ண்டு‌ம். மாறாக அவ் உறை (Label) மாம்பழச்சாறு எனக் குறிப்பிடப்பட்டு ஆனால் அதன் உள்ளடக்கம் திராட்சை பழச்சாறாக இருந்தால் வெறுமனே அவ் உறையின் தலையங்கத்தினால் அது ஓர் உண்மையான மாம்பழச்சாறாக அமைந்து காணப்படமாட்டாது.

இதை ஒத்த வகையில் சமஸ்டி அரசு என்று அரசியலமைப்பில் குறிப்பிடப்பட்டால் அதன் பண்புகளும், ஏற்பாடுகளும், குண நலன்களும் சமஸ்டியை உள்ளடக்கி இருத்தல் வேண்டும். மாறாக சமஸ்டி எனக் குறிப்பிடப்பட்டு ஆனால் அரசியலமைப்பின் ஏற்பாடுகள் ஒற்றையாட்சிக்குரிய பண்புகளினால் மேவி இருந்தால் அது அதிகாரப் பகிர்வாகவோ, சமஸ்டி முறையாகவோ கருத்தைப்படமாட்டாது.

இதனடிப்படையில் பார்ப்போமாயின் பு‌திய ஜனநாயக முன்னணியின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் ஒற்றையாட்சி முறையே நாட்டின் அரசு முறைமை எனக் குறிப்பிட்டுக் கொண்டு அதிகபட்ச அதிகாரப் பகிர்வு எனத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் குறிப்பிடுவது மேற்கூறப்பட்ட உதாரணத்துக்கு ஒப்பானது என ஒரு சாரார் கருதுகின்றனர்.

எனினும், மறுபுறத்தில் ஒற்றையாட்சி அரசு என்றோ அல்லது  சமஸ்டியாட்சி அரசு என்றோ அரசியலமைப்பில் பெயர் குறிப்பிடப்படுவது பெயரின் அடிப்படையில் முக்கியத்துவம் அன்று எனவும், அதன் பண்புகள் அல்லது சமஸ்டிக்கான ஏற்பாடுகள் உள்ளடக்கப்பட்டு அது எப் பெயர் கொண்டு குறித்துரைக்கப்பட்டாலும் பாதிப்பில்லை எனவும், ஒற்றையாட்சி அரசு முறைமை எனக் குறிப்பிட்டுக்கொண்டு அதிகபட்ச அதிகாரப் பகிர்வினை அமுல்படுத்தப்படும் எனக் கூறுவது நடைமுறைச் சாத்தியமான விடயம் என மறுசாரார் கரு‌த்து‌கின்றனர்.

மேலு‌ம் புதிய ஜனநாயக முன்னணியின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது காணிப் பிரச்சினை தீர்க்கும் பொருட்டு ஜனாதிபதியின் ஆணைக்குழு ஒருவருடத்துக்குள் அமைக்கப்பட்டு தீர்வு காணப்படும் எனவும், குற்றம் சுமத்தப்படாமல் விசாரணைகளன்றி நீண்ட காலம் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளவர்கள் விடுவிக்கப்படுவார்கள் என்றும், காணாமல் ஆக்கப்பட்ட நபர்கள் தொடர்பான அலுவலகத்துக்கு முழுமையான ஆதரவு அளிக்கப்படும் என்றும் அரச நிறுவனங்களின் தமது தாய்மொழியில் சேவைகளை பெற்றுக் கொள்வதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படும் எனவும் சர்வதேச தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு ஒன்று நடாத்தப்படும் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மேலும் சிறிலங்கா பொதுஜன பெரமுன கட்சியின் “கோட்டபாயவின் நாட்டை கட்டியெழுப்பும் சூபீட்ச நோக்கு” எனும் தலைப்பில் அமைந்த  தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது முக்கிய பத்து விடயங்களில் அடிப்படையாக கொண்டு அக் கட்சி மற்றும் ஜனாதிபதி வேட்பாளரின் கொள்கையினை பிரகடனப்படுத்துகின்றது.

தேசிய பாதுகாப்புக்கு முன்னுரிமை, கலப்பு மற்றும் அணிசேரா வெளிநாட்டு கொள்கை, தூய்மையான அரச நிர்வாகம், மக்களுக்கு பொறுப்பு கூறும் புதிய அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம், மக்கள் கேந்திரமாக கொண்ட பொருளாதாரம், சிறையிலுள்ள பாதுகாப்பு அதிகாரிகளை விடுவித்தல், ஒற்றையாட்சி அரச முறைமை, பௌத்த மதத்துக்கு முன்னுரிமையளித்தல் மற்றும் ஏனைய விடயங்கள் அத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளது.

இங்கும் தேசிய பாதுகாப்புக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ் விடயம் முன்னர் கூறியதை போன்று பெரும்பான்மை மக்களை திருப்திப்படுத்தும் விடயமாக அமைந்திருப்பினும் சிறுபான்மை மக்களின் எதிர்பார்ப்பினை பூர்த்தி செய்த விடயமாக கருதப்படவில்லை. ஏனெனில், சிறிலங்கா பொதுஜன பெரமுன கட்சியின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் சிறுபான்மையினத்தை சேர்ந்த ஐந்து கட்சிகளால் முன்வைக்கப்பட்ட 13 அம்ச கோரிக்கைகளை வெளிப்படையாகவே நிராகரித்து, நாட்டுக்கு தேசிய பாதுகாப்பே முக்கியத்துவம் என வலியுறுத்தினார்.

இத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் பிரதான இடம் பிடித்திருப்பது பௌத்த மதத்துக்கு முன்னுரிமையளித்தலாகும். 1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு அரசியலமைப்பின் உறுப்புரை 9இன் படி இலங்கைக் குடியரசில் பௌத்த மதத்துக்கு முதன்மைத் தானம் வழங்கப்படுதல் வேண்டும் என்பதோடு, அதற்கிணங்க 10ஆம், 14(1),(2)ஆம் உறுப்புரைகளால் வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகளை எல்லா மதங்களுக்கும் காப்புறுதி செய்யும் அதேவேளையில், பௌத்த சாசனத்தைப் பாதுகாத்தலும் பேணி வளர்த்தலும் அரசின் கடமையாக இருத்தலும் வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றது.

மேற்படி விடயத்தினையே சிறிலங்கா பொதுஜன பெரமுனவின் ஜனாதிபதி வேட்பாளரும் திட்டவட்டமாக பற்றியுள்ளார். இவ் விடயமானது சிறுபான்மை மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்கும், அபிலாஷைக்கும் எதிராகவும் முரணாகவும் அமைந்து காணப்படுகின்றது. சிறுபான்மை மக்களின் எதிர்பார்ப்பானது சமதர்ம அரசு (Secular state) அல்லது மதச்சார்பற்ற அரசாக காணப்பட வேண்டும் என்பதாகும்.

மதச்சார்பற்ற அரசென்பது ஒரு நாடு எந்தவித மதத்தினாலும் அடையாளப்படுத்தப்படக்கூடாது என்பதாகும். இம் மதச்சார்பற்ற அரசு தொடர்பான எண்ணக்கருவை இரு வகைப்படுத்தலாம். ஒன்று மேற்கத்திய மதச்சார்பற்ற அரசின் தன்மை(Western Secularism), இரண்டாவது இந்திய மதச்சார்பற்ற அரசின் தன்மை(Indian Secularism).

மேற்கத்திய மதச்சார்பற்ற அரசுக் கோட்பாடானது கூறுவது என்னவெனில் அரசும் மதமு‌ம் வேறுபட்டவை மதத்தின் விடயங்களில் அரசு தலையிடாது என்பதாகும். இந்திய மதச்சார்பற்ற அரசுக் கோட்பாடானது அரசும் மதமும் வேறுபட்டவை என்றும், அரசானது எல்லா மதங்களின் மேம்படுத்தலுக்காக எல்லா மதத்தையும் சமமாகக் கருதும் என்பதாகும்.

இலங்கையானது பல்லின சமூக மக்கள் வாழும் ஓர் நாடாகும். இவ்வாறானதாக  ஒரு மதத்துக்கு முன்னுரிமையினை அரசு வழங்கினால் அங்கு மற்ற மதங்கள் ஓரங்கட்டுதலுக்கு உள்ளாகி மதச் சுதந்திரம் தொடர்பான விடயங்கள் இல்லாமலாக்கப்படும். எனவே இவ்வாறான ஒரு நிலை மிகவும் பயங்கரமான ஓர் நிலையாகும் என்பதுடன் சிறுபான்மை மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை துவம்சம் செய்கின்ற ஏற்பாடாகவும் காணப்படும்.

இதைத் தவிர்த்து, இத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானத்தில் முன்னாள் போராளிகளுக்கு புனர் வாழ்வு, அரசியல் கைதி தொடர்பான விடுவிப்பு, காணிப் பிரச்சினைக்கான தீர்வு மற்றும் பொருளாதார அபிவிருத்தி பற்றியும் கோடிட்டுக்காட்டுகின்றது.

மேலும், தேசிய மக்கள் சக்தி கட்சியின் ஜனாதிபதி வேட்பாளரின் “தேசத்தின் எதிர்பார்ப்பு” எனும் தலைப்பிலான தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது அதிகளவாக நாட்டின் அபிவிருத்தி, பொருளாதார முன்னேற்றம் போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்தும் ஓர் அறிக்கையாக காணப்படுகின்றது. மாறாக தேசிய இனப்பிரச்சினையில் அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டதனை அவதானிக்க முடியவில்லை.. இருப்பினும் 13 அம்ச கோரிக்கைகளில் எல்லா விடயங்களிலும் தாம் மற்றும் தனது கட்சி உடன்படவில்லை என்றும் (குறிப்பாக வடக்கு – கிழக்கு இணைப்பு உடன்பாடில்லை), மேலும் அவ் 13 அம்ச கோரிக்கைகளுள் ஓர் சில விடயங்களில் நியாயத்தன்மை இருப்பதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

தொகுத்து நோக்கும் போது இம்முறை இடம்பெற இருக்கின்ற இவ் 8வது ஜனாதிபதி தேர்தலானது தேர்தல் வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியமான தேர்தலாகவும் பலத்த எதிர்பார்ப்புக்களை தோற்றுவித்துள்ள தேர்தலாகவும் நாட்டின் உயர் அதிகாரமிக்க பதவிக்கான தேர்தலாகவும் அமைகின்றது. எனவே வாக்களிக்க தகுதியுடைய ஒவ்வொரு வாக்காளரும் (பொது மக்கள்) இவ் வேட்பாளர்களின் கொள்கை தொடர்பான சாதக பாதக தன்மையினை கருத்தில் கொண்டு தங்களது சுயவிருப்பின் நிமித்தம் தமக்கு பிடித்தமானதும் மக்களது எதிர்பார்ப்புக்களை, கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றக்கூட கூடியவராக இருக்கின்றவருக்கும் தங்களது ஜனநாயக கடமையினை சட்டத்துக்குட்பட்டு பிரயோகிப்பதற்கான சரியான சந்தர்ப்பமாக இவ் ஜனாதிபதி தேர்தல் அமைகின்றது என்பது தின்னமாகும்.





The proposed 20th amendment to the 1978 constitution seeks to abolish the executive president system. It will be tabled before the parliament as a private bill.

Key contents among the provisions of bill:

  1. Election of a President by members of parliament, instead of the current executive President elected by the people.


  1. If the proposed 20th amendment is adopted by the parliament it will come into force on 8th January 2020, while the current parliament would be dissolved at that time, the President elected by the new parliament will function as Head of the State not Head of the Government.



  1. President would be unable to hold a ministerial portfolio and would not chair or participate in meeting of the cabinet of ministers.


  1. However as per the provisions of the proposed 20th amendment, President would be able to be informed of cabinet decision and would have the right to make suggestions.



  1. While none of the power vested with the President through the 13th amendment will be subjected to change by the proposed amendment. President will retain the power to appoint Governors of the Provinces, Land and Police power.


  1. President power to appoint Ambassadors and High commissioners and grant pardons would be subjected to cabinet approval.



  1. The proposed amendment does away with the President power to prorogue the parliaments as prerogative.


20வது உத்தேச திருத்தசட்ட மசோதா தொடர்பான் ஓர் பார்வை.

1978 ஆம் ஆண்டின் 20வது உத்தேச திருத்தசட்டம் நிறைவேற்று ஜனாதிபதி முறையினை நீக்குவதை அடிப்படையாககொண்டு தனி நபர் பிரேரனையாக பாரளுமன்றதின் முன் பிரேரிக்கப்படவுள்ளது.

இவ் மசோதவின் முக்கிய உள்ளடக்கங்கள்:

  1. மக்களால் தெரிவு செய்யப்படும் ஜனாதிபதிக்கு பதிலாக பாரளுமன்றமே ஜனாதிபதியைத் தெரிவு செய்யவேண்டும்.


  1. 20 வது அரசியலமைப்பு திருத்தசட்டம் நிறைவேற்றப்படினும் 2020 தைமாதம் 8ம் திகதியின் பின்னரே நடைமுறைக்கு வரும். தற்போதைய பாரளுமன்றம் கலைக்கப்படுவதுடன் புதிய பாரளுமன்றினால் தெரிவு செய்யப்படும் ஜனாதிபதி அரசாங்கதின் தலைவராக செயற்படமாட்டார். எனினும் அரசின் தலைவராக செயற்படுவார்.



  1. அவ்வாறு நியமிக்கப்படும் ஜனாதிபதி அமைச்சரவைக்கு தலைமை தாங்கமுடியது.அமைச்சரவை கூட்டதில் பங்கெடுக்கமுடியாது.


  1. அமைச்சரவை தொடர்பான தகவல்களை பெறுவதற்கு அதிகாரம் உண்டு மற்றும் சிபார்சுகளை முன்வைப்பதற்கு உரித்துடையவார்.



  1. 13வது திருத்ததின்படி ஜனாதிபதிக்குரிய அதிகாரங்கள் எவையும் மாற்றமடையாது. ஆளுனர்களை நியமித்தல், காணி மற்றும் பொலிஸ் அதிகாரம் அவரிடமே காணப்படும்.


  1. தூதுவர்கள் மற்றும் உயர்ஸ்தானிகளை நியமிக்கும், பொதுமன்னிப்பு வழங்கும் ஜனாதிபதியின் அதிகாரம் அமச்சரவையில் அங்கிகரிக்கப்படவேண்டும்.



  1. ஜனாதிபதியின் பாரளுமன்ற அமர்வினை ஒத்திவைக்கும் அதிகாரம் இரத்துச் செய்யப்படவேண்டும்.





Sri Lanka faced the open and successfully completed Local Authority Election-2018  (hereinafter referred as LAE-2018) on 10th February 2018. Aftermath of this election the citizens of Sri Lanka are being earnestly waited to know what will happen? and do their conviction by universal franchise will bring the new light to them?

Generally this Local Authority Election when it compare to presidential and parliamentary election does not treat an important or impact impose election. Always this election is used as tool or measurement as a checking mechanism of vote-banking by political parties.

Nevertheless, in this time the 2018 Local Authority Election shall not deem under aforesaid standing of four corners. Because the current election get in to new dimension, shows so many lessons and raises the question with regard political approach and its political culture.

When savvy about the overall picture of LAE-2018, Unlike previous LAE, it can be noticed that full-fledged engagement of the all parties and independence group in to the election. Because all the parties and groups took this election in serious manner in order to show their stability in politics.

On the one hand Southern election atmosphere get in to fire with the arrival of new party(SLPP) as competitive to other national parties (UNP,SLFP,JVP) set-up by the former president of this country. Therefore heavy battle existed among those parties at the political rally.

On the other hand in Northern-Eastern election situation also reflect perplex condition because of the split among the major Tamil party. Finally election forefront arranged betwixt ITAK, ACTC(AITK), TULF, EPDP and miscellaneous parties and groups along with national parties too.

It worthy to point out that LAE-2018 voter-turnout averagely touch the 70% of vote-turnover island widely and less numbers of election violations reported on the same day of election.


The election results show that SLPP heading for poll victory and garnered sweeping and landslide victory in Southern. This endemic victory has not been realized in the earliest period of launching the new party, however soon after it has been gradually realized and it proved at the end the of the election by majority community people verdict.

This matter can not be ignored simply. Because the deepest concern is needed to know the reason/s behind the massive victory of SLPP. Think about, Blue regime was sent off to their home by the 2015 election change. Then it started to speak about raising of Good Governance.

Nonetheless, within three years it again shinning in new dimension through the enrollment and placed the new step by the LAE-2018.

First of all salute to the majority community people verdict. It apposite to further discuss, despite so called Good Governance being ruling and on the process of dash out the corruption the victory of the flower bud want to be gazed on the basis of idealism and conceptualization in lines with people verdict.

It shows that the people of majority community stand on or started to follow the Sinhala nationalism, war triumphalism and shadow or delusion of war hero once again.
The majority community people votes cumulated and centralized to SLPP, and the espoused deliverance to SLPP send the message to Sri Lanka as well international community; they are united and ready to repose the Sinhala nationalism and majoritarianism, and its escalation.

There is no single drop of skeptical that the “ Flower Budism”( to interpret as the idealism of Flower Bud party) is on process of getting the sway and will pressurize in the upcoming national election.


From the outset of this election, the Tamil people gradually realized something is going to happen among Tamil political parties. Because, that much of inter-hostilities and crack occurred among the parties as well as within the party.(TNA)

This is the steadfast and routine tendency of the Tamil people and its political, namely always focus on idealism with reference to durable solution to the National Ethnic Problem

It is well evidenced from the previous elections, Tamil people apparently support the party or make them representative which party encompasses the idea in respect of their claiming of self determination or durable solution to ethnic problem.

Whatever elections come and past, Tamil people keen to stress their view upon that election and the party(Trustee) who get the mandate from the people(Beneficiary) act on the follow up the mandate.

Albeit, in this LAE-2018, Tamil political scenario subjected to deflection. Because, it has not seen before, in this time Tamil people votes dramatically scattered to parties including Tamil and national parties which do not have any conducive solution to their claims.

This deviation reflect upon the partly collapse vote-banking of TNA. It delineate by this election that there is the erosion of garnered vote to the TNA.

Indeed, this turning point based on the partly erosion of TNA pose two major substantial questions which have to be tested: The first thing, whether the people mindset slightly shifted to the development and livelihood side? The second Thing whether the TNA fail to met their mandate due to the recent activities or TNA have a walk on its own path, That’s why the people show the lesson to them?

At contemporaneous situation based on the election results, no Tamil party/ies claim the monopoly or sole representative of the Tamil people.

It can not say that the people who voted to other Tamil political Party/ies other than TNA, those political party/ies have the permanent idealism or conceptualization regarding national ethnic problem. The cast vote might held due to the recent time factors attractions.

When trace back the manifesto and policy of Tamil political parties other than TNA it can be right to pointed out there is shifting perspective existed time to time. If it is focus on ACTC party, it does not have the permanent idealism. The reason for that, once it sought the “One State Two Nations” propaganda, subsequently rejected the Provincial Council system, Now willingness to participate in the upcoming Northern Provincial Council election and claiming the sole ownership over the constant advocacy of federalism.

Nonetheless by this election Tamil people partly repose over that party but not entirely and does not recognize that the party is sole representative of Tamil people.

Now, Tamil people be in the delicacy, political impasse and political polarized situation. So this is the suitable time to waited person(natural/artificial)- it includes individual/community/ institution, for this moment to use this opportunity to gain benefit or do their agenda.

Hence, it noteworthy to figure out that it is emblematic of another initial point to the consensus of “Tamil Allegiance” scattered here and there due to multiple factors.

Thereby pursuing the consequences of this election there is the “Threshold” ( need to attained some level ) position raised based on the benefit to Tamil society as whole.


Therefore, this is the prompt time to think collectively and integrate all Tamil parties regardless of disparity for the utmost benefit of the Tamil people who believe them own people, they will bring the durable and viable solution for their long lasting claim in the absence of their strong pillars.

On the other hand, once again “Flower Budism” ( to interpret as the idealism of Flower Bud party) is wave in the southern and it begins to put forth buds. So that situation emanates the endanger to the durable solution. Thereby in one sense it need to deflower and deterrent. On the other sense it need to take proper action and be vigilant to not to affect the conducive durable solution to the ethnic problem.

Eventually, there is the action is needed to the bright prosperous long living of Tamil Society in determination way not in superficial. Let it bring soon and show the quid pro quo to the hindrances by being united.









In general sense, just and fair administrative action is needed in every aspects of people’s ordinary day to day activities. The cardinal phenomena roots over the administrative action is based on celebrated well known principle as Public Trust Doctrine. According to the 1978 constitution people are sovereign[1] and those power can exercise by government organs.[2] Therefore from above footing, the people can to be considered as beneficiary, administrative bodies as trustee and the constitution as trust document. Thereby administrative bodies upon exercise of its power must be in benefit, just and fair manner towards people.

In this backdrop, by this paper author analyzed that, in one hand there have been significant developments recently in the field of judicial review on administrative action in Sri Lanka, on the other hand the coregent development are suppressed by prima facie defect upholding in the arena of rule of law and contemporary judicial precedent which is spelt out from legal pronouncement.

In this sense demarcation of the Administrative Law is essential. In one extent it is encompasses law relating administrative matter and another extent postulates the control of the governmental power.[3] In this way, rule of law on face of recode elucidates of every things must be done accordance with law. Therefore in another way around it refers the   establishment of limited form of the government.[4]

The similar result can to be observed upon the Judicial Review on Administrative Action (review the action) when it spontaneously work through in either form of effectiveness and progress manner. There by it interconnects the Administrative Law and Rule of law.[5] The action (commission/omission) of the administrative body/executive body when itself subject to the review by judiciary can be called as judicial review of administrative action.[6]

Nonetheless when trace back the reason why this reviewing the action inserted in the scope law that, this principle spontaneously produce the rule of law, protect the people  from abuse of power and prescribes the manner on administrative action.



In Sri Lanka no express provision dealing that judiciary has the power to judicial review on administrative action. Nevertheless it come to know from which authority having the power to issuing writ and redress for fundamental rights. Because writ and fundamental rights is basic factors for seeking judicial review on administrative action. In this regard according to the history Ceylon charter,[7] Ceylon Charter of justice in 1833 and Section 46 of court ordinance empowered the Supreme Court to issue writs. Nonetheless according to 1978 constitution writ jurisdiction empowered to Court of appeal[8] and Provincial High Court[9] and fundamental rights jurisdiction vested with Supreme Court.[10] Despite in early period writ was granted according to the English Law.[11]

In the light of contemporaneous approach in respect judicial review on administrative action shall not restricted in some factors or heads.[12] If it is happened protection of the citizen against the abuse is obvious one. However it is evident from the history that in early period judicial review on administrative action limited in reliance of orthodox grounds. It is meant that when any administrative action brought before the court on this circumstances the judiciary willing to review the action upon the fulfillment of those ground only not in wider sense. Such grounds   are

  • Ultra vires
  • Un reasonableness
  • Proportionality
  • Irrationality




Ultra vires is the so long ground which is being entertained upon the reviewing the action as traditional ground[13], based on juristic basis and central principal of administrative law.[14] The simple preposition about the ground that when administrative bodies exercise the power in excess or exercise the power without jurisdiction such act is subjected to review and declare null and void. Therefore it consider the intention of the legislature[15] and control discretionary power. In line with the matter in Sri Lankan judiciary spelt many sound out comes of pronouncement in relied with ultra vires.[16]


This ground considers the relevant and irrelevant consideration. When the action consider irrelevant such act declared as void. This significance approach was established on English law in Wendesbury case.[17] The same standard uphold on reviewing the action in several cases in Sri Lanka.


It might fitly referable that proportionality is a latest ground and dealing with decree of proportionate with imposing administrative action and public rights and interest.[18]When it exceed such act is void. Therefore this principle would be an effective to examine of action taken by the executive and ensuring such act should be proportionate and adherence to necessary to individual’s interests.[19] In Sri Lanka this approach availed in Environmental Foundation Ltd Colombo V Urban Development Authority[20] and other cases[21].  This ground is summed up in phrase not taking sledge hammer to crack a nut.[22]


Illegality refers the observation over the action legal or illegal, irrationality examines the reasonable rationale and procedural impropriety considers the proper procedure. This grounds were established GCHQ[23] case and followed in Sri Lanka too.


Having reminded above grounds when goes to deeper manner in to current position, it can be noted that these grounds have defects heavily having criticism.  special attention on ultra vires, it can be used for reviewing only limited area and struggle balancing between non complete elimination of discretion and granting unfettered power[24]. This grounds under criticism of scholar[25] and based on juridical review.

Nonetheless pertaining to unreasonableness only considers relevant/irrelevant consideration rather than consideration upon the merit of the decision and not exhaustive ground for review.[26] Despite the proportionality failed within context controlling discretionary power.[27]

In this sense all orthodox grounds are being defect in case of protection of the individual rights against establishment of national mega development.[28] The orthodox grounds on itself restricted particular fulfillment of requirements within its four corners and not reflect no any rights based approach.


On the basis of above reasoning the reviewing the action restricted by parameters which are laid down in the orthodox grounds. Though this short outs have been debated struggle point on this application. Thus in order to eradicate those barriers the judiciary restore the tools as judicial activism and judicial development.

The judicial activism remarks that the law want to be survived it should be complied with contemporaneous approach. Therefore the judiciary not only relied on the oldest approach but also they liberalized itself and incorporates the fair and justiciable principle in to their approach and judge not relied on the statutes they awarded the decision in just and equitable manner (judge made law).It turn to be focused on the judicial development that it removed the detract on law and proper apply of substantial, procedural law in suitable for current position.

It is well evident that in Sri Lanka extensions of review has been taken placed in Heather Mundy V Centre Environmental Authority and others,[29] Ceylon Tobacco Company V Minister of Health[30] and Environmental Foundation Ltd Colombo V Urban Development Authority[31] cases.





So far Sri Lankan judiciary review the action by orthodox grounds and writ basis. Nonetheless this case was the starting point to incorporated the new approach. In this case review the action up held in manner of constitutional, Public Trust Doctrine and natural justice concepts.

In this case the administrative action (construction of southern express way by RDA) reviewed in accordance with Article 12(1) of the 1978 constitution.[32] Hence court ruled that if any administrative action infringed the rights which are guaranteed by constitution, such act is subjected to review. Thereby it shows that by this case judiciary started the review based on constitution.

Hence another extension has been placed over in adherence with Public Trust Doctrine.[33] This doctrine want to be scrutinized read with Article 3[34] and 4[35] of the 1978 constitution. Thus, by this doctrine people are the beneficiary, administrative bodies are the trustee and constitution is trust document. Thereby according to this case court ruled that administrative body want to perform fair and just manner towards people and when its breached such act is subjected to review.

In administrative law natural justice is well defined concept which comprises two fundamental rules of fair procedure; that the man may not be judge in his own cause and man’s defense must always be fairly heard.[36] The first clear denial of the rule of natural justice occurred in Nakkuda Ali V Jayaratne.[37] Nevertheless in this case (Mundhy case) extension of review made on the basis of recognized natural justice and pronounced that when natural justice breached such act is subjected to review.

It is important to notice that in this case the right based approach was analyzed and review basis extended. It is meant that in Sri Lanka in no any provision of statutes or constitution expressly refers the right based approach. However while read with Article 140,[38] 17,[39] 126 (3)[40] and 126(4)[41] of 1978 constitution the right based approach can be gathered. The plain meaning of the right based approach indicates that review the action in line with rights. Thereby Article 140 denotes that court of appeal shall have writ jurisdiction. So writ is the general remedy cast upon the review the action. By combining Article 17 ,126(3) and 126 (4) speaks about, the supreme court has the jurisdiction to determined fundamental rights violation, upon writ sued  when fundamental rights issues arise it should be hand over to Supreme Court and it should be decided in just and equitable manner. Thus upon the codification of aforesaid matter the review can be made on the right based approach. It is witnessed from Saleem Masroof J denotation[42] that the right based approach followed in several case which was established by Mundhy case. In some cases this right based approach extended with natural justice in Dissanayke V Kaleel[43] and Rajakaruna V University of Rhuna.[44]


This case is the best example how far Sri Lankan judiciary extent the review the action by incorporated the international convention, applied liberal interpretation and unequivocal role by judicial activism.

Before this case the judicial review on administrative action only relied on the basis of municipal law (statutes interpretation). Petitioner of this case sought the remedy based on the ground of unreasonable and disproportionate. However Anil Gooneratne J granted the verdict by following extension on review the action that, administrative action (Regulation made by Health Minister- including 80% pictorial warning) not only review based on the statutes where it derived the power, in this occasion it should be reviewed adherence to the international covenants and instruments, applied and interpreted the statutes in liberal way (legible printing including-pictorial warning too).

Therefore it can be expressed that this case was the turning point where Sri Lankan judiciary started the journey in review the action not only line with municipal statute but also international law which is complied Article 27(15) of 1978 constitution.[45]


This is the land mark case where judicial activism interplay with judicial development each others. So far review the action has been extended. In deed this is a case where expansion of review the action up held in wider sense and judiciary move the journey with new path. Locus standi stand for who have rights to sue or vindicate before the court law. Ab initio Locus standi was extended in Sriyani Silva V Iddamalgoda OIC.[46] On the other hand in this case also expansion of Locus standi occurred on the basis of question of/sufficient interest that resulted on extension on reviewing the action. Therefore it pointed out that whoever having in the interest in case of public can file the case.[47] Thereby in this case NGO (petitioner) accepted that who had interest over the public.

Extension of the Locus standi automatically transferred to the concept called Public Interest Litigation. Hence it indicates that upon the welfare of the public when it mingled with interest, whereas it has breached or it is going to breached upon the interest of public any one can sue. Thus in this case review the administrative action admitted the public interest litigation. In Sri Lanka mostly public interest litigation filed in the name of environmental issues.[48]

In this case upon the review the action Public Trust Doctrine also played the major role. In fact by this case the expansion of locus standi interconnected the Public Trust Doctrine and Public Interest litigation. Therefore review the action stand on own leg in new dimension. In addition in this case review the action rooted in a way of constitutional review upon the restriction over relative rights under Article 14 (a) of 1978 constitution as freedom of expression. The court in this case exposed that when restriction to the relative rights placed in un reasonable and disproportionate such act is subjected to review and declare null and void.


Legitimate expectation is another expansion on review the action. Legitimate expectation refers that a reasonable anticipation over the administrative action when such anticipation is violated (commission/omission) such action is subjected to review the action.

In early period the court not willing to recognized the legitimate expectation. It was reflected in Laub v A.G.[49] even though later on several cases legitimate expectation used as tool for review the action.[50]

On this part it can be referred that, the extension of judicial review on administrative action has been occurred is an obvious one. It worthily to codified that such expansion is taken place under the heads of Public Trust Doctrine, Constitutional, People Sovereignty, Right Based Approach and following indigenous method in Legitimate Expectation, Locus Standi And Public Interest Litigation.






In early period the judicial review on administrative action was established under orthodox grounds. However later on when United Kingdom became the member of the European union major verification was taken place in administrative law in United Kingdom. By bay of Article 41 European union Charter of fundamental rights declared that good administration is a fundamental rights[51] and when the United Kingdom accessed the European Convention on Human Rights, on this point only United Kingdom started to review the administrative action by right based approach in express way. This approach encompassed the natural justice. In Interpoc V Commission[52] the principle of good administration was established.

Nevertheless in this point correctly to refer that United Kingdom extended the review the action in wider sense in heads of orthodox grounds, Public Trust Doctrine, Pubic Interest Litigation, Locus Standi, Legitimate Expectation and Right Based Approach. By contrast in United Kingdom there is stopping point that upon the judicial review on administrative action the judiciary exercise the review on the consideration and within the ambit of supremacy of parliament.


The establishment of Administrative Appeals Tribunal Act[53] confer the power to review to tribunals. The Administrative Decisions (Judicial Review) Act[54] extends the scope of judicial review to investigate functions and other conduct engaged in for the purpose of a making decision and codifies the grounds of judicial review. Such grounds are administrative improper exercise of power,[55] relevant and irrelevant consideration,[56] ulterior purpose,[57] inflexible policy,[58] unreasonableness,[59] un certainty,[60] natural justice,[61] no evidence ground,[62]and fraud.[63]


The French may claim credit for evolving the machinery capable of implementing it in modern conditions in review the action.[64] Its briefly stated that in France the jurisdiction to review is empowered to the administrative court and exercised the power in aid of persons whose interests are going to violated or whose rights have been violated.[65]


According to the application on judicial review on administrative action in Sri Lanka its figure out that expansion of this application can not be keep in sustainable one. The main factors are identified as the lacking character on rule of law and inconsistence of judicial precedent. Under these factors the following can be considered.



Constitutionalism is the one of the pillar for rule of law. However Sri Lankan constitution having many defect in itself. Fundamental rights is the one of the basic elements of constitution. In Sri Lanka the fundamental rights are not comprises more rights compare to another nations and the rights which are guaranteed by constitution mostly being the relative rights. Thereby it can be restricted. In this sense the Sri Lankan review system known as constitutional review system. Therefore when the judiciary started to review the action based on rights it faces difficulties on wider sense its applications. Because the review the action based on rights restricted within the four corners of constitution.

Besides the success point on the constitutionalism that substantial mater should be refer in express way. Thus judicial review in administrative action is a important element. But in Sri Lanka this element not refer in express way. Therefore it can be construed only from Article 140,[66]154(p),[67]17,[68]126(3)[69] and 126 (4)[70] that the judiciary has the power to review and that on basis of right based approach, therefore writ and fundamental rights are basic criteria  for the judicial review and  respectively these jurisdiction hand over to court of appeal(writ-island wide) provincial high court(writ-within its province) and supreme court(fundamental rights). In this mater there is the chance can arise to reluctant to follow the right based approach because it is not refer in express manner.

On the other hand the another defect in this review on the basis of people sovereignty is arisen from lacking character of separation of power. In Sri Lanka the sovereignty is in the hands of the people[71] and it can be exercised by the government bodies.[72] Thereby it shows about separation of power. However in Sri Lanka it is well experienced that in practice most occurrences the executive body interfere into another bodies. Therefore it on the face of record affects the separation of power then it resulted as struggle point on review the action on the basis of people sovereignty.

The another de merit arises from the defect on independence of judiciary in Sri Lanka. It is evident from the history that the independence of judiciary always undermined by the executive and legislative action and political influence. For this the best example that the removal of the former Chief Justice  Shirani Bandarnayake.[73] Hence the another challenging matter on review the action is exclusion clause or immunity clause.[74] So in this movement the judiciary can not review the action.[75]

It is interesting to noted that hand over the fundamental rights and writ jurisdiction in separate sectors also found as barriers on review the action. Generally writ and fundamental rights jurisdiction respectively empowered to court of appeal and Supreme Court.[76] In two circumstances the Supreme Court shall exercise the court of appeal jurisdiction under Article 126(3) and first Amendment to the 1978 constitution.[77] According to first amendment speaks about parliament by law shall transferred jurisdiction of court of appeal to Supreme Court. Though indeed it impossible that in all circumstances the parliament shall hand over the court of appeal jurisdiction to Supreme Court.

Having remind the aforesaid matters, it can be stated that in Sri Lanka one person can not obtain remedy as writ and redress for violation of fundamental rights in spontaneously. Thus he want to get both two remedy he want to files separate case in separate court. Thereby this defect produces the expansive on money consideration, consuming time and delay for verdict.

The another struggle point in judicial review of administrative action is there is no wider power with regard redress. Neither supreme court or court of appeal have the power to issue  the mandate ,order rather than issuing writ and redress for violation for fundamental rights towards administrative bodies. But in this aspect Indian Supreme Court has the power to issuing writ, order, direction, and redress for fundamental rights.[78]


Judicial precedent is the one of the mechanism where the judicial review of administrative action can be kept in survive and produce the just and fair manner. When the judicial precedent started to contradict within itself its mean not constant uphold of judicial pronouncement, in this occasion that defect ultimately affect the judicial review of administrative action. There have been number of occasion witnessed that Sri Lankan judiciary awarded in consistent of judicial precedent. Example for this one is in Bandarnayake v de silva Alwis and others[79] the court recognized the locus standi and ruled that court can admit the sue in the name of public interest which is filed by any citizen. Even though in Duraiyappa v fernado the locus standi was restricted.


Upon this above analysis it can be concluded that in early period the Sri Lankan judiciary followed orthodox grounds as restricted parameters in judicial review on administrative action. Nonetheless later by way of judicial activism and judicial development the expansion has been taken placed in the heads of Public Trust Doctrine, Constitutional, People Sovereignty, Locus Standi, Public Interest Litigation and Legitimate Expectation.

Therefore nowadays Sri Lankan judiciary move on the track on its own legs and it passionate in new dimension. Namely Sri Lanka has unique approach on Legitimate Expectation, Public Interest Litigation and Public Trust Doctrine[80]. Hence Sri Lankan approach called as “free judicial review on administrative action.” Because unlike United Kingdom, Sri Lanka not bound to consider the supremacy parliament upon it’s review. On the other hand Sri Lankan judicial review on administrative action still not attained the absolute substance due to defect cast on rule of law and in consistence of the judicial pronouncement.

Thus upon this matter it can be recommended that enhance the rule of law, follow the judicial precedent, refer the right based approach in express manner, added the good administration principle as rights as like United Kingdom, combine both writ, fundamental rights and hand over that jurisdiction to one judicial body and extended the jurisdiction to issue the mandate and order towards administrative bodies.

















[1] Article 3 of the 1978 constitution – In the Republic of Sri Lanka sovereignty is in the people and is alienable. Sovereignty includes the powers of government, fundamental rights and the franchise.

[2] Article 4 of the 1978 constitution –  the sovereignty of the people shall be exercised and enjoyed in the following manner

  • The legislative power of the people shall be exercised by parliament, consisting of elected of representatives of the people and by the people at a Referendum.
  • The executive power of the People, including the defense of Sri Lanka, shall be exercised by the President of Republic elected by the people.
  • The judicial power of the people shall be exercised by parliament through courts, tribunals and institution created  and established by law except in regard to matters relating to the privileges, immunities and powers of parliament  and of it members , where in the judicial power of people may be exercised directly by Parliament according to law.

[3] H.W.R Wade and Forsyth, Administrative Law, (10th ed) Oxford University Press.

[4] A.V Diecy in ‘The Law of The Constitution’.

[5]Per Lord Hoffmann in  R(Alconbury Developments Ltd) v Secretary of state for the Environment, Transport and the Regions(2001)2 All ER 929,981

[6] John alder,Palgrave macmillan law masters- constitutional and administrative law,7th ed palgrave macmillan press.p-309

[7] Article 82 of the Ceylon Charter.

[8] Article 140 of the 1978 constitution-. Subject to the provisions of the Constitution, the Court of Appeal shall have full power and authority to inspect and examine the records of any Court of First Instance or tribunal or other institution and grant and issue, according to law, orders in the nature of writs of certiorari, prohibition, procedendo, mandamus and quo warranto against the judge of any Court of First Instance or tribunal or other institution or any other person :

[9] Article 154 (p) (4)- Every such High Court shall have jurisdiction to issue, according to law – (a) orders in the nature of habeas corpus, in respect of persons illegally detained within the Province ; and (b) order in the nature of writs of certiorari, prohibition, procedendo, mandamus and quo warranto against any person exercising, within the Province, any power under – (i) any law ; or (ii) any statutes made by the Provincial Council established for that Province, in respect of any matter set out in the Provincial Council List.

[10] Article 126(1) of 1978 constitution-The Supreme Court shall have sole and exclusive jurisdiction to hear and determine any question relating to the infringement or imminent infringement by executive or administrative action of any fundamental right or language right declared and recognized by Chapter III or Chapter IV

[11] Abdul  Thasim v Edmord Rodigro-(1947) 48 NLR 121.

[12] Lord Diplocks Formal statement on Judicial Review- Lord Hoffman said in lecture-(1997) 32 Ir. Jur .49 at 53

[13]UAT Udayanganie, Article on  Ensuring Good Administration through the development of judicial review in Sri Lanka p-183 para 3

[14] H.W.R Wade and C.F Forsyth ,Administrative Law ,10 Edition (Oxford University Press-2009), p.30


[15] Chamila Thalagala, The Doctrine of Ultra Vires and Judicial Review of Administrative Action, Bar Association Journal of Sri Lanka, Vol. XVII, 2011

[16]Kotakadeniya V Kodituwakku 2000(2) SLR 175, Walter Leo v The Land Commissioner (1955) 57 NLR 178

[17] Associated Provincial Picture Houses Ltd. v Wednesbury Corporation[1948] 1 KB 223

[18] H.A Barnett and M. Diamantides, Public Law Study Guide,(London: University Of London Press-2004 ),p.227

[19] R. Thomas, Legitimate Expectation and Proportionality, (Oxford: Hart publishing- 2000), p.77

[20] S.C.F.R. Application No.47/2004

[21] Premarathne V UGC (1993)3 SLR 395, Caldera V University of Peradeniya (C.A Writ No. 572/2004), Niedra Fernado V Ceylon Tourist Board and Others (2002)2 SLR 69

[22] Lord Diplock in R V Goldsimith (1983) 1 WLR 151 at 155

[23] Council of Civil Service Unions v Minister for the Civil Service [1983] UKHL 6

[24] Padfiled V Minister of Agriculture , Fisheries and food (1986) QB 716

[25] Christopher Forsyth, Judicial Review and the constitution , (Hart Publishing-2000), p. 287

[26]per Lord Scarman –in R V Secretary of State for the Environment, ex.p .Nottinghamshire Country   Council-(1986)A.C.240.

[27] UAT Udayanganie, Article on  Ensuring Good Administration through the development of judicial review in Sri Lanka p-185 para 5

[28] Ibid p-183 para 4

[29]  SC Appeal 58/2003, CA Application 688/2002

[30] C.A 336/ 2012 (writ)

[31] Supra note 20

[32] Article 12 (1) of 1978 of constitution- All persons are equal before the law and are entitled to the equal protection of the law

[33] Per Weeramantry j in Hungary V Slovokia-  ICJ GL 92 (1997)

[34] Supra note 3

[35] Supra note 4

[36] Marshal , Natural Justice; Jackson, Natural Justice (2nd edition); Flick Natural Justice(2nd edition)

[37] (1951) AC 66

[38] Supra note 8

[39] Article 17 of the 1978 constitution-  Every person shall be entitled to apply to the Supreme Court, as provided by Article 126, in respect of the infringement or imminent infringement, by executive or administrative action, of a fundamental right to which I such person is entitled under the provisions of this Chapter.

[40] Article 126 (3) of the constitution- Where in the course of hearing in the Court of Appeal into an application for orders in the nature of a writ of habeas corpus, certiorari, prohibition, procedendo, mandamus or quo warranto, it appears to such Court that there is prima facie evidence of an infringement or imminent infringement of the provisions of Chapter III or Chapter IV by a party to such application, such Court shall forthwith refer such matter for determination by the Supreme Court.

[41] Article 126(4) of the constitution- The Supreme Court shall have power to grant such relief or make such directions as it may deem just and equitable in the circumstance in respect of any petition or reference referred to in paragraphs (2) and (3) of this Article or refer the matter back to the Court of Appeal if in its opinion there is no infringement of a fundament right or language right.

[42] Hon. Justice Saleem Marsoof, “The Spanding Canvas of Judicial Review”, The Bar Association Law Journal,(Bar Association of Sri Lanka-2005),Vol.XI,p.18

[43] (1993), 2 SLR 135

[44] Court of Appeal Minutes of 19th July 2004

[45]Article 27 (15) of 1978 constitution- The State shall promote international peace, security and co-operation, and the establishment of a just and equitable international economic and social order, and shall endeavour to foster respect for international law and treaty obligations in dealings among nations.

[46] SC No 471/2000 (FR)

[47] Premadasa V Wijewardana  and Others- (1991)1 SLR 333

[48] Vasudeva Nanayakkara V N.K Choksy and 30 Others-(SC. [FR] 209/2007, Supreme Court Minutes 21st July 2008), Sugathpala Mendis and Others V Kumaratunge and Others –(SC. [FR] 352/2007, Supreme Court Minutes 8th October 2008), Bulankulama V Secretary, Minister of Industrial Devolpment-([2000] 3 SLR 243)

[49] (1995) 2 SLR 88

[50] Gunawardana V Perera – (1997) 2 SLR 222, Mervil V De silva – (2001) 2 SLR 11, Wickkramarathne V Jayrathne- (2001) 3 SLR 161, Danapala V Dissnayake-( 1997) 1 SLR 400 Sannasgala V The University of Kelaniya and Members of The University Senate- (1991) 2 SLR 193, and Naglingam V University of Jaffna and others-(C.A Writ Application No.515 /2008

[51] MarrgetValaKiristjansottir, “Good Administration as a Fundamental Right”, Icelandic Review of Politics and Administration Vol.9 Issue 1, 2013, p.237-255

[52] (2003) ECR I- 2125

[53] 91 of 1975 (Cwth).

[54] 59 of 1977 (cwth).

[55] The Administrative Decisions (Judicial Review) Act 59 of 1977, s 5(1) (e)

[56] Ibid,s 5(2) (b)

[57] Ibid, s 5(2) (c)

[58] Ibid, s 5 (2) (f)

[59] Ibid, s 5 (2) (g)

[60] Ibid, s 5(2) (h)

[61] Ibid, s 5(1) (a)

[62] Ibid, s 5 (1) (h)

[63] Ibid, s 5 (1) (g)

[64] N. Ghosh, comparative Administrative Law (Calcutta,1918) p.641-42(Tagroe Law Lectures)

[65] Radhakant Nayak-Administrative Justice in india,p-30

[66] Supra note 8

[67] Supra note 9

[68] Supra note 39

[69] Supra note 40

[70] Supra note 41

[71] Supra note 1

[72] Supra note 2

[73] http://

[74] Article 35 (1) of 1978 0f constitution-While any person holds office as President, no proceedings shall he instituted or continued against him in any court or tribunal in respect of anything done or omitted to be done by him either in his official or private capacity.

[75] Senarath V Chandrika Bandarnayake Kumaratunga, SCFR 503/2005.

[76] Supra note 8 and 10

[77] Supra note 40 and First Amendment to the 1978 constitution- Article 140 of the Constitution of the Democratic Socialist of Sri Lanka is hereby amended by the insertion immediately at the end of that Article of the following proviso:-

“Provided that Parliament may by law provide that in any such category of cases as may be specified in such law, the jurisdiction conferred on the Court of Appeal by the preceding provisions of this Article shall be exercised by the Supreme Court and not by the Court of Appeal”

[78] Article 32 (2) of the Indian constitution-(2) The Supreme Court shall have power to issue directions or orders or writs, including writs in the nature of habeas corpus, mandamus, prohibition, quo warranto and certiorari, whichever may be appropriate, for the enforcement of any of the rights conferred by this Part

[79] 69 NLR 265

[80] UAT Udayanganie, Article on  Ensuring Good Administration through the development of judicial review in Sri Lanka p-186 para 5.



In the context of long standing life of human being – some aspects can not be taken away in a manner of get some things and throw it away of aftermath of it use. As like similar the law also can not be taken away. So it is the essential phenomena which is safeguarding the all aspects of peaceful survival of human being, unless which is not addressed in the sphere of law.

It can be noted that, the arrival of the law is not a fresh concept which is being introduced in contemporaneous period. By contrast it has been originated so long years ago. However it can worthy to say that, even in the modern world the application of law is strange to peoples. Because of lacking awareness of law, realization of law only in the circumstances of when the people get in to that application and facing difficulties to understanding the law.

Therefore, in order to make the awareness and normalize the law to people; the author is going to address about what is law, rational for the arrival of law, functions of law and how to coordinate the conducts of humans in lines of law.


Generally, no common definition for the law. Because of the concept of law is evolving and progressive which is attributed to the social changes. Thus time to time variety of definitions decorated the law.

The plain meaning of the law is set of rules which regulate the conduct of humans. Nevertheless from the aforesaid simplest abstract of law will not figure out the deepest sense of definition of the law.

When trace back the history, it is enough to demonstrate the norms of the law, because of law having the own passionate definition has been over covered the reflection of undermined factors of social changes.

The definition of the law which is known in the present are mostly derived from the scholars ideology and it vary from one to others.

John Austin who is known for the advocate for the positivism, he took the stand in positivist way to delivered the definition to the law. His view over the law is, the law is commanded from the sovereign to people and people pave the constant obedient to the law because of fear of sanction. From the view of him it can be identified that he emphasized the following

“A rule laid down for the guidance on an intelligent being by an intelligent being having power over him and a body of rules fixed and enforced by sovereign political authority”

Hart also positivist he enunciated the law as “A system of rules, a union of a primary and secondary rules”

Hence the naturalist idea is entirely contradict to the idea of positivist. They are looking the law through the eyes of quality (reasonableness) and potential good to the people. Plato who is naturalist he denoted that law is “An embodiment of reason whether in the individual or the community”

St Thomas Aquinas defined the law as “Nothing else than an ordinance of reason for common good, made by him who has care of the community and promulgated”

Hobbes stressed his idea by social contract theory and expressed that “Law is the formal glue that holds fundamentally disorganized societies together”

Glanville Williams gave the wider indication to the law that “Law is the cement of society and also an essential medium of change, Knowledge of law increases one’s understanding of public affairs, Its study promotes accuracy of expression facility in argument and skill in interpreting the written word as well as some understanding of social values”

In this backdrop, when have a look into the Marxist idea, they organized their view to the law as “A tool of oppression used by capitalists to control the proletariat”


Having mind of the aforementioned, when pay the attention to behind the scene of reason to the creation of law, it can be noticed that without any factors no any concept is come in to play. Thereby the law is enacted to regulate the human conducts, provides the order in the society, to functioning the state and government, and promote the wellbeing of human life, etc…


It seems that law has the multiple functions and characteristics.  Those can be categorized on the footing of in its inherent nature of law. Law can be enacted by the state which has sovereignty( legislature), within the state all the person are equal before the law and law is superior than others, law is binding in its nature, law impose the sanction to whom not obedient to law, morality also become as law but it does not means that all the morals are law.


Law is not enacted in vague, it created in the reasons and extended it ambit not only present but also for the stability of future. Thereby the tendency towards upholding the order in society, every persons who is part and partial of society want to respect as well as obey to the law. By way of that particular obedient the human beings can coordinate their conducts which parallel to the law.



The aim of this study is examined and the awareness of law. So the point of view of the author is if anything want to run successfully that should be propelled in practical way. Similarly  if the law want to be well function it is not sufficient that it entered in to the written document, despite there is the need in law that it should be work out in practical as well as it akin to accommodate the social changes too. In this sense if the every aspects of human being follow and regulated by the cardinal concept of law which is the engine of the peaceful society, definitely it will lead to peaceful long standing of human life unless and until the last seconds of end of the world.


Blog at

Up ↑